Ulica Opłotki – ulica o długości 38,8 m zlokalizowana na obszarze szczecińskiego Starego Miasta, w dzielnicy Śródmieście. Przebiega z południowego wschodu na północny zachód, łącząc ulicę Małą Odrzańską z ulicą Wielką Odrzańską i Rynkiem Nowym. Nawierzchnia jezdni składa się z betonowej kostki. Na całej długości obowiązuje ruch jednokierunkowy.

Barnim I, książę pomorski w latach 1220–1278, założył na obszarze Podzamcza osiedle, które zasiedlili niemieccy kupcy. Współczesna ulica Opłotki położona jest w pobliżu dawnego ogrodzenia chroniącego teren tegoż osiedla.

Najstarsza nazwa dzisiejszej ulicy Opłotki (de stauen) nawiązuje do łaźni wzmiankowanej w 1495 r. jako własność kościoła św. Mikołaja (de stauen achter S. Niclas kerken). W połowie XVI wieku właścicielem łaźni stało się miasto. W 1536 r. ulicę określono jako „w miejscu [zwanym] łaźniami”, a w 1711 r. jako „przy łaźniach”. Na początku XVIII wieku łaźnię zamknięto. Prawdopodobnie w związku z tym wydarzeniem w 1722 r. pojawia się informacja o przemianowaniu ulicy z Łaziebnej na Opłotki (das Stavehl, jetze die Hack genannt). Niemniej jednak jeszcze rok później i w 1786 r. notowana jest nazwa „Łaziebna”. W 1811 r. ulica nosiła miano „Die Hakke”. Po 1856 r. ulica została podzielona. W górnym biegu włączono ją w ciąg ulicy Małej Odrzańskiej, a dolnemu nadano nazwę Hackgasse. Dochodząc do skrzyżowania z bulwarem dolny odcinek ulicy zwężał się do szerokości niewielkiego przejścia między ścianami naprzeciwległych budynków; była to najwęższa ulica w przedwojennym Szczecinie.

W czasie II wojny światowej zabudowa Hackgasse została zniszczona. Po wojnie zarówno dolny i górny odcinek otrzymały miano ulicy Murnej. W latach 40. XX wieku rozebrano niemal wszystkie ruiny budynków, pozostawiając jedynie częściowo zniszczoną kamienicę redakcji gazety Stettiner General-Anzeiger z końca XIX wieku. Przetrwała ona do około 1954 r. W związku z budową Arterii Nadodrzańskiej dolny odcinek ulicy zlikwidowano. W 1955 r. ocalały górny fragment ulicy nazwano Opłotki. Na przełomie XX i XXI wieku parcele po prawej stronie zachowanego odcinka ulicy zabudowano postmodernistycznymi kamienicami. Lewa pierzeja pozostawała niezabudowana do 2015 r. W tymże roku rozpoczęto wznoszenie nowej kamienicy, jednak prace budowlane wstrzymano. Zostały one wznowione w 2018 r.

Źródło: Artykuł Ulica Opłotki w Szczecinie z Wikipedii. CC-BY-SA 3.0

Rynek Nowy (niem. Neuer Markt, łac. medium forum) – plac o nieregularnym kształcie na Starym Mieście w Szczecinie, położony na północny wschód od Rynku Siennego. Do rynku dochodzą ulice: Księcia Mściwoja II, Panieńska, Kurkowa, Sienna, Wielka Odrzańska, Opłotki, Kurza Stopka i Targ Rybny.

Historia powstania Rynku nowego jest ściśle związana z kościołem św. Mikołaja, wzniesionym na obszarze Starego Rynku zwanym Rynkiem Środkowym. Kościół ten wzmiankowany był po raz pierwszy w dokumencie z 25 lutego 1243 roku jako ecclesiam sancti Nicholai. Początkowo była to budowla drewniana. W 1335 r. rozpoczęto prace nad wzniesieniem murowanej świątyni w stylu gotyckim. Z biegiem lat wokół kościoła wzniesiono domy mieszczańskie oraz umieszczono liczne stragany służące do handlu mięsem i pieczywem.

W 1806 r. kościół zamieniony został przez żołnierzy napoleońskich na magazyn siana. W nocy z 9 na 10 grudnia 1811 r. świątynię oraz okoliczne zabudowania mieszkalne i handlowe strawił pożar. W 1816 r. ruiny kościoła i przyległych obiektów rozebrano, a w 1821 r. powstałą po rozbiórce przestrzeń wyłożono brukiem i nazwano Rynkiem Nowym. Kamienice otaczające nowo powstały plac rozbudowano i przebudowano. Na narożniku rynku z ulicą Opłotki wzniesiono okazałą kamienicę dla redakcji gazety Stettiner General Anzeiger, a na narożniku z ulicą Wielką Odrzańską kamienicę Friedricha Pitzschky’ego, mieszczącą należącą do niego firmę ubezpieczeniową.

W czasie II wojny światowej zabudowania zostały zniszczone. Po przejęciu miasta przez administrację polską zabezpieczono ruiny Starego Ratusza, a pozostałe obiekty wyburzono, otwierając widok z rynku na Odrę i port. Obszar rynku włączono do Rynku Siennego tworząc plac Rzepichy. W latach 50. XX wieku zespół architektów w składzie W. Furmańczyk, W. Jarzynka, L. Kotowski opracował koncepcję nowej zabudowy Starego Miasta. W ramach tego projektu powstał blok ze spadzistym dachem w zachodniej części rynku. W latach 70. XX wieku pierzeję północną zabudowano hotelem Arkona.

W 1995 r. przywrócono historyczną nazwę Rynek Nowy i zbudowano na przedwojennych fundamentach pierzei południowej i wschodniej nowe postmodernistyczne kamienice. W 2008 r. hotel Arkona zburzono, a w latach 2016–2017 odsłonięto fundamenty kamienic stojących dawniej w północnej części rynku. W 2019 r. rozpoczęły się prace budowlane związane z budową nowego hotelu, którego bryła ma nawiązywać podziałem elewacji do kamienic stojących dawniej w pierzei północnej.

Źródło: Artykuł Rynek Nowy w Szczecinie z Wikipedii. CC-BY-SA 3.0