Koloruj
 | Polska › woj. dolnośląskie › Jelenia Góra › Cieplice › ul. Cieplicka › Cieplicka 46 |
1957 , Cieplice - przystanek tramwajowy (w drodze na Chojnik); przypisanie do gospodarstwa nr 46 niepewne.
slawekh
 Przypomina mi to po prawej Cieplicka 46, na linku ten w głębi po lewej budynek-stodoła obecnie w remoncie, w głębi też stodoła. Przystanek tramwajowy to Bristol i kierunek od Sobieszowa. 2023-02-22 22:06:01 (3 lata temu)
do slawekh: Też tak myślałam ale musi się znaleźć coś porównawczego (duża brama z lewej, czy okno z prawej). 2023-02-22 23:02:39 (3 lata temu)
do TW40: Okno z prawej to już drzwi, brama z lewej - stodoła w odbudowie. Letnicy najwyraźniej stoją w cieniu bo przystanek był po drugiej stronie a najlepszym czasie trajtek jeździł co 40 minut. Może te dwa drzewa coś powiedzą oraz kratka ściekowa w tym samym miejscu. Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: literki 2023-02-23 12:18:24 (3 lata temu)
|
|
Na stronie od 2009 grudzień
16 lat 4 miesiące 25 dni |
Cieplice Śląskie-Zdrój (niem. Bad Warmbrunn) – uzdrowisko w Jeleniej Górze w województwie dolnośląskim, w latach 1935-1976 samodzielne miasto.
Od XIV wieku do 1945 r. własność rodziny Schaffgotschów (w 1935 r. stały się miastem).
W czasach nowożytnych osada stała się znana na Śląsku i poza nim. Do tutejszych wód leczniczych zjeżdżało wielu znanych ludzi, m.in.: John Quincy Adams (późniejszy prezydent Stanów Zjednoczonych), Johann Wolfgang Goethe, królowa Marysieńka, księżna Izabela Czartoryska, książę Stanisław Poniatowski (bratanek króla), poeta Wincenty Pol.
Od XVII w. po spaleniu się zamku Chojnik, tutejszy pałac (wielokrotnie przebudowywany) stał się główną rezydencja cieplickich Schaffgotschów.
W 1945 r. miasto zostało włączone do Polski pod nazwą Cieplice Śląskie - Zdrój. Dotychczasowych mieszkańców wysiedlono do Niemiec.
2 lipca 1976 Cieplice zostały włączone do Jeleniej Góry.
Info za [
Zabudowa luźna, w większości typu miejskiego, głównie dziewiętnasto— i dwudziestowieczna z pierwszej ćwierci XX w. Najstarszymi elementami zabudowy tej ulicy są zespoły: kościoła katolickiego p.w. św. Marcina, kościoła ewangelickiego p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa oraz zespół ordynacji majątku Schaffgotschów (tzw. pałac).
Studium historyczno - urbanistyczne 2002