"Wzdłuż trasy są widoczne do dziś, pochodzące z czasów średniowiecza, stare mury oddzielające miasto od jego przedmieść. Mury w dolnej części są zbudowane z kamieni narzutowych. Według dr. Daniela Cramera ich budowa miała rozpocząć się w 1229 roku [budowę murów datuję się na 2. połowę XIII wieku]. W późniejszym okresie zostały one podwyższone przez nadbudowę wykonaną z wypalanych cegieł. Był to sposób budowy murów po zachodniej, południowo­zachodniej i północno­zachodniej stronie miasta. Te odcinki miejskich obwarowań powstały najwcześniej, a zarazem były najwyższe i najmocniejsze. Wynikało to z tego, że w tych miejscach rzeka Ina nie stanowiła naturalnej obrony, jak miało to miejsce po stronie wschodniej. Część murów usytuowana pomiędzy odnogami Iny jest wykonana głównie z wypalanych cegieł, gorszej jakości i pochodzących z późniejszego czasu. W murze zostały wbudowane, w zależności od ważności miejsca, murowane z wypalanej cegły, okazałe baszty oraz czatownie o różnej wysokości. Najbliższe okolice Baszty „Morze Czerwone” są szczególnie często odwiedzane przez najmłodszych stargardzian, dla których przygotowano place zabaw. Tutaj też w miesiącach letnich w każdą trzecią niedzielę miesiąca, w południe od 12 do 13 odbywają się koncerty promenadowe orkiestry regimentu, które cieszą się dużą popularnością wśród mieszkańców." Z przewodnika Otto Zucka (1900 r) wyd. MAH Stargard 

(W.S)