23 grudnia 1957 roku prezydium WRN w Katowicach przyjęło uchwałę w sprawie „zatwierdzenia założeń inwestycji budowy dzielnicy miasta Będzina – Syberki".

Pierwsze plany budowy osiedla na jednym ze Wzgórz Małobądzkich pojawiły się sześć lat wcześniej, ale zostały odrzucone przez Główny Ośrodek Planowania Gospodarczego i Główny Komitet Urbanistyki. Powodem były niekorzystne wyniki ekspertyzy geologiczno-górniczej. Do pomysłu wrócono, gdy ponowne badania podważyły wiarygodność tych pierwszych. Planowany wcześniej pod inwestycję 63-hektarowy teren rozszerzono wówczas dodatkowo o kolejnych 20 hektarów.

Planowana na osiem lat budowa ciągnęła się ponad ćwierć wieku.

Najpierw wybudowano szeregowe domki na Dolnej Syberce, potem powstały cztero- i pięciopiętrowe bloki przy ulicy Armii Wojska Polskiego oraz Walki Młodych (dziś dr. Adama Bilika). Kolejne wznoszone były wieżowce – mające od 11 do 13 pięter – przy ulicach Józefa Skalskiego (obecnie Stanisława Skalskiego), Chmielewskiego (Rafała Sznajdera) i 9 Maja (obecnie biskupa Adama Śmigielskiego).

W końcu przyszedł czas na budowę niewysokich bloków w zachodniej części osiedla, wzdłuż drogi krajowej nr 86.

Wszystkie ulice dostały komunistycznych patronów, a przez jakiś czas całe osiedle nosiło nawet nazwę osiedla PPR. Mieszkańcy i tak używali jednak tej tradycyjnej, której pochodzenie łączyli ze zlokalizowanym tu kiedyś punktem zbornym dla osób zsyłanych na Syberię. Inni genezy nazwy doszukiwali się w legendzie, że to właśnie tutaj zsyłano za karę powstańców listopadowych znad Niemna.



źródło: