11 maja 2019 , Cerkwisko. Pierwszą pisemną wzmiankę o Wołtuszowej mamy z 1470 roku, gdzie występuje pod nazwą Valathoslava (Valthoslava), a dowiadujemy się o tym, dzięki zapisie sądowym, w którym poruszono sprawę sporu o granicę pomiędzy dobrami biskupstwa przemyskiego (klucz jaśliski) a dobrami właścicieli Rymanowa. W Słowniku historyczno-geograficznym ziem polskich w średniowieczu czytamy, że: "Mikołaj, biskup przemyski, z kapitułą pozywa Jana i Dobiesława, dziedziców z Rymanowa niedzielnych, że nie chcą oznaczać granic między wsiami biskupstwa Lubatowa, Królik Polski (Crolikowa), Szklary, Jaśliska i Wola, a ich posiadłościami Bałucianka, Deszno, Wołtuszowa i Wisłoczek". Więc wieś musiała już istnieć nieco wcześniej (a przynajmniej jej zalążek), skoro jest tu już wymieniona i zapewne była lokowana na prawie wołoskim w dobrach rymanowskich należących wówczas do rodziny Sienieńskich. Początkiem XVI wieku nazwa wsi przekształciła się i brzmiała - Woltoszowa. W połowie XVI wieku Wołtuszowa posiadała pierwszą w swej historii cerkiew, będąc wówczas parafialną. W tym też czasie utrwaliła się nazwa wsi jako Wołtuszowa. w 1945 roku, zapewne pod wpływem agitacji wyjechali na sowiecką Ukrainę w rejon Tarnopolski i tym samym wioska opustoszała. Po tym fakcie oddziały UPA spaliły jej zabudowę, zapewne nie chcąc by domostwa dostały się w ręce nowych przybyszy, ostała się tylko cerkiew. Z kolei i ona w 1953 roku została rozebrana na polecenie ówczesnych władz komunistycznych, a pozostały tylko otaczające ją sędziwa drzewa. I tak można by rzec, zakończyła się łemkowska historia Wołtuszowej.