starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 14 głosy | średnia głosów: 6

Polska woj. śląskie powiat cieszyński Cieszyn Kamieniec (Kamenec) ul. Havlíčka (Havlíčkova) Szkoła Podstawowa z Polskim Językiem Nauczania

7 marca 2021 , Perspektywa zabudowy ulicy Bezruča z boczną elewacjia budynku szkoły na pierwszym planie.

Skomentuj zdjęcie
vetinari
Na stronie od 2014 czerwiec
11 lat 11 miesięcy 5 dni
Dodane: 2 marca 2023, godz. 8:52:00
Autor zdjęcia: vetinari
Rozmiar: 1657px x 2500px
Aparat: Canon EOS 200D
1 / 125sƒ / 7.1ISO 10018mm
2 pobrania
447 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia vetinari
Obiekty widoczne na zdjęciu
Zbudowano: 1925
Dawniej: Szkoła ludowa i wydziałowa im. Antoniego Osuchowskiego

W wyniku podziału Śląska Cieszyńskiego, a w tym również miasta Cieszyna w 1920 r., nowo powstałe miasto Czeski Cieszyn, poza nielicznymi placówkami szkolnymi, nie posiadało zaplecza edukacyjnego. Prawie wszystkie budynki szkolne znajdowały się po stronie polskiej. Strona czeska, dążąca do rychłego zasymilowania ludności polskiej, zabraniała przekraczania mostów granicznych, co w efekcie uniemożliwiało kontynuowanie nauki młodzieży zamieszkującej lewobrzeżną część miasta. W wyniku powyższych wydarzeń Zarząd Główny Macierzy Szkolnej uznał za konieczne założenia polskiej szkoły podstawowej i ludowej. Urzędy krajowe w Opawie jednak odmówiły zezwolenia na jej budowę. Dopiero władze centralne w Pradze zezwoliły na otwarcie w roku szkolnym 1923/1924 prywatnej szkoły. Pierwszym dyrektorem został Fryderyk Kretschmann. Zanim wybudowano gmach szkolny korzystano z tymczasowego lokum w budynku Macierzy Szkolnej przy obecnej ul. Čapka 7. Pod koniec 1924 r. rozpoczęto prace przy budowie gmachu szkolnego. 11 października 1925 r. odbyło się poświęcenie gotowego budynku. Projekt szkoły przygotował architekt Eugeniusz Fulda z Cz. Cieszyna. Gmach szkolny stanął na posesji zakupionej od Maxa Wrany

. W suterenach znajdowały się jadalnia, kuchnia, sala do nauczania prac rzemieślniczych oraz dwa lokale ochronki (przedszkole). Na parterze i dwóch piętrach mieściło się 5 klas szkoły ludowej i 4 klasy szkoły wydziałowej. Poza tym istniały jeszcze sale fizykalne i rysunkowe oraz dwie klasy rezerwowe. Grono pedagogiczne korzystało z 6 gabinetów i z sali konferencyjnej. Cały budynek wraz z wyposażeniem kosztował 2 105 337 koron. Cegłę do budowy szkoły o wartości 108 000 koron dostarczył bezpłatnie Franciszek Górniak, właściciel cegielni w Sibicy . Zdecydowaną większość kosztów budowy pokryła społeczność polska, rozprowadzając symboliczne cegiełki o wartości 10 i 15 koron. W 1928 r. odbyła się tu wystawa rolnicza. 5 stycznia w 1930 r. otwarto salę gimnastyczną z sceną, która umożliwiała wykorzystywać obszerne lokum nie tylko do celów sportowych. W latach okupacji niemieckiej najpierw ulokowano tu na okres 6 tygodni Wehrmacht, później zaś ulokowano tu niemiecką szkołę średnią a pod koniec szpital polowy. W latach 50 tych rozpoczęto budowę nowego skrzydła gmachu. Uzyskano tym sposobem dodatkowych 17 klas. W r. szk. 1964/1965 do 23 klas uczęszczało 699 uczniów.


ul. Havlíčka (Havlíčkova)
więcej zdjęć (185)
Ulica powstała w lipcu 1898 r. 1938 - 1939 ul. Asnyka. W 1929 r. zainstalowano oświetlenie uliczne.
Na skrzyżowaniu ul. Bezruca i Havlicka dawniej znajdowały się zabudowania należące do Gurniaka, które w 1887 r. przeszły na własność córek. Chodziło o numer konskrypcyjny 43, który dawniej nazywano Freigrund Witzmanowic. Od grudniu 1929 r. ulica była zamykana przed szkołą podczas lekcji dla samochodu i ruchu ulicznego.W 1936 r. rozszerzono kanalizację o nowy odcinek naprzeciw szkoły.
ul. Bezruča (Bezručova)
więcej zdjęć (141)
Ulica otrzymała swoją nazwę w lipcu 1898 r. i przypisana była do dzielnicy Kamieniec. Jej pierwotna nazwa brzmiała Isabellastraße. W latach 1920 - 1938 przemianowana na ul. Bezruča. W 1938 - 1939 nosiła nazwę ul. Chopina. W 1939 - 1945 ul. Ludendorffa. Od 1945 aż po współczesność ponownie ul. Bezruča.
Marzec 1936 (Dwa publiczne zegary) będą
postawione w najkrótszym czasie na miej-
scach publicznych. Znana powszechnie firma
Gustawa Pollaka, skład sukna, wywiesi obok
własnego domu na zbiegu ulicy Dworco-
wej i Saskiej Kępy wielki zegar publiczny.
Pewna praska firma postawi przed dworcem
kolejowym naprzeciw ul. Bezruća, obok skła-
du „Sbor" 4 m wysoki kiosk reklamowy.
U szczytu tegoż czworobocznego kiosku umie-
szczony będzie zegar, widzialny ze wszystkich
stron. Oba te zegary będ.ą i w nocy oświe-
tlone. Rada miejska uchwaliła, że miasto
'dla obu zegarów dostarczać będzie prądu
elektr. bezpłatnie. Z kół obywatelskich czę-
ściej już domagano się postawienia zega-
rów na miejscach publicznych, tern więcej,
że zegar, stojący dawniej naprzeciwko „De-
mellochu" znikł. Też i zegar na czesk. szko-
łach, który od dłuższego czasu nie był w
ruchu, ma być naprawiony i miasto rów-
nież i tam dostarczać będzie bezpłatnie prą-
du elektr. na oświetlanie w nocy.