Na planie z 1889 roku w miejscu tym znajduje się dół opatrzony opisem Kgr. tj. Kiesgrube (żwirownia). Na planie z roku 1937 i kolejnym z 1942 miejsce to oznaczone jest już jako Jg. Hb, tj. Jugend Herberge (schronisko młodzieżowe). Z archiwalnym pocztówek wynika, że po zaprzestaniu eksploatacji złoża kamienia, powstały w jej trakcie dół przekształcono w popularne wśród mieszkańców miejsce spędzania wolnego czasu. Wystawiano tu np. przedstawienia z bardzo rozbudowanymi elementami scenografii, co świadczy o sporym zaangażowaniu w jej tworzenie. Po stronie północnej znajdowała się zadaszona loża, poniżej widownia wypełniona ławkami. Scena znajdowała się od strony południowej. Od tej strony stał również budynek restauracyjny (pozostał po nim fragment muru). Według tablicy informacyjnej z 1931 roku zakres oferowanych rozrywek był bardzo szeroki, m.in. noclegi, kino, rozgłośnia radiowa, scena na wolnym powietrzu, plac sportowy, plac zabaw i, co ciekawe, kąpielisko i staw gondolowy! Nie wiadomo kiedy zniknęły te wszystkie atrakcje. Po wojnie miejsce wykorzystywano do wypasu kóz, stąd nazwa tego miejsca, która funkcjonuje do dzisiaj, tj. Koziarnia. Obecnie to miejsce przeżywa renesans. Wzniesiono budynek socjalny z zadaszonym tarasem, ustawiono ławki, postawiono tarcze dla łuczników. Wracają festyny, wspólne grillowanie, zawody w łucznictwie. Mieszkańcy wsi odkrywają to miejsce na nowo. W zasobach geodezyjnych nazwa tego miejsca to Koziarnia, nr w bazie PRNG to 236566.
/Petroniusz/