Budynek ambasady Rosji w Warszawie – gmach na Starym Mokotowie, pomiędzy ulicami Belwederską i Spacerową, z adresem Belwederska 49. Oficjalna rezydencja ambasadora Federacji Rosyjskiej w Polsce – konsulat i biuro radcy handlowego znajdują się w oddzielnym, położonym w pewnym oddaleniu budynku.
Budowla, wzniesiona na szczycie sztucznego wzgórza, ma kształt pałacu z dwoma skrzydłami bocznymi i ze zwróconą na ulicę Belwederską częścią frontową szerokości stu metrów, zwieńczoną zieloną kopułą z masztem flagowym i z umieszczonym na osi frontu czterokolumnowym, masywnym klasycznym portykiem, do którego prowadzą po zboczu wzgórza szerokie schody. Na pierwszym piętrze części frontowej znajduje się reprezentacyjna amfilada sal. Otoczeniem budynku jest rozległy park, zajmujący cztery hektary.
Autorami projektu bryły byli radzieccy architekci – Igor Jewgieniewicz Rożyn, związany z pracownią twórcy stalinowskich wysokościowców, w tym Pałacu Kultury i Nauki, Lwa Władimirowicza Rudniewa, oraz Aleksander Piotrowicz Wielikanow. Pałac został wzniesiony w latach 1954-1955 (jest podawany też rok 1956), materiały budowlane sprowadzano z terenu ZSRR. W wykończeniu wnętrz brali udział również polscy artyści. Całość nawiązuje do klasycystycznych rosyjskich rezydencji pałacowych wznoszonych w okresie pomiędzy XVIII i XIX wiekami.
Za Wikipedia

Ulica Belwederska biegnie od zbiegu ulic Chełmskiej i Dolnej do skrzyżowania z ul. Bagatela z al. Ujazdowskimi. Przed XVII wiekiem droga. W 1593 roku na terenie obecnego Parku Belwederskiego zbudowano parafialny kościół Ujazdowski, a obok K. Pac zbudował w 1659 roku pałac zwany Belwederem. W drugiej połowie XVIII wieku przy drodze było 6 cegielni należących do magnatów i architekta D. Merliniego, budynki manufaktury porcelany i fajansów belwederskich. Przy jednej z glinianek dawnej cegielni Czapskiego powstał park obecnie zwany Morskim Okiem. W 1770 roku Belwederską przecięto wałem (tzw. okopy Lubomirskiego). Na początku XIX wieku nazwa Belwederska obejmowała również część Alei Ujazdowskich od ulicy Agrykola. Później Belwederska była szosą podmiejską. W 1892 roku wzdłuż Belwederskiej ułożono tory kolejki wilanowskiej (skasowanej w 1957). W 1896 r. ulice poszerzono. 1925-30 zabudowano domami mieszkalnymi, po zachodniej stronie domami kolonii Grottgera. W 1944 część zabudowy zniszczona. Po 1945 wzniesiono nowe budynki, m.in. w 1955 roku gmach ambasady ZSRR.
Źródło: "Encyklopedia Warszawy", PWN, 1997 r.