starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Szczytniki › ul. Wróblewskiego Zygmunta › Zajezdnia tramwajowa nr 6 - "Dąbie" |
2 kwietnia 2023 , Ciekawe dlaczego zabrukowano na nowo (albo ułożono płyty) jeden z torów nieczynnej zajezdni tramwajowej? 1,5 roku temu ten tor jeszcze wyglądał inaczej -
Skomentuj zdjęcie
Licho
 „Szpilkostradę ” zrobili? 2023-04-03 21:37:53 (3 lata temu)
do Licho: Tylko dlaczego również nie do hal od frontu? 2023-04-03 22:10:38 (3 lata temu)
do Columba livia: Może w halach niewielu mechaników w szpilkach pracuje? :) 2023-04-04 10:46:59 (3 lata temu)
matomi
+2 głosów:2 Nie ma tam żadnych mechaników, chodziło to że miedzy halami są koncerty i panie w szpilkach łamały kostki. A do hal dużych można przejść przez łączniki. 2023-04-07 08:58:42 (3 lata temu)
|
|
Na stronie od 2014 marzec
12 lat 1 miesiąc 23 dni |
Dodane: 3 kwietnia 2023, godz. 21:35:50
Autor zdjęcia: Columba livia
Rozmiar: 6500px x 4330px
Aparat: FC3411
1 / 125sƒ / 2.8ISO 1008mmalt 56m
2 pobrania 971 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Columba livia
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
zajezdnie tramwajowe
|
Zajezdnia tramwajowa nr 6 - "Dąbie"
więcej zdjęć (159)
Architekt: Georg Müller
Zbudowano: 1880
Dawniej: Straßenbahnhof VI, Straßenbahndepot Grüneiche
Zabytek: A/990/1-8 z dnia 15.01.2007
To pierwsza zajezdnia Wrocławia. Tam właśnie znajdowała się zajezdnia pierwszej wrocławskiej trakcji tramwajów konnych. Pierwotnie właścicielem obiektu była BSEG, by w 1911 przejść w ręce SSB.. Rozbudowę zajezdni rozpoczęto w 1912 by uroczyście ją zakończyć 1 maja 1913 r. Powstały wtedy dwie hale, warsztaty, kotłownia, kuźnia i umywalnia. Powstał także budynek administracyjny i mieszkalny w południowej części placu. W latach 1934-1935 na terenie zajezdni wzniesiono stację trafo. W 1939 roku obiekt przejęła BVB. Zajezdnia działała do końca FB i nie ucierpiała podczas działań wojennych z racji swojego położenia. Po wojnie ruszyła pełną parą w dniu 22 VIII 1945 roku.
b/h2009
b/h2009
Zdjęcia lotnicze - Dąbie
więcej zdjęć (112)
Dzielnica Dąbie
więcej zdjęć (6)
Dawniej: Grüneiche
W granicach miasta od 1928 roku.
ul. Wróblewskiego Zygmunta
więcej zdjęć (2444)
Dawniej: Grüneicherweg, Horst Wessel Strasse
Ulica Zygmunta Wróblewskiego – główna oś komunikacyjna Wielkiej Wyspy we Wrocławiu, prowadząca od mostu Zwierzynieckiego na południowy wschód, obok ZOO, Hali Ludowej i stadionu 1KS Ślęza do zajezdni tramwajowej nr 6, długości ok. 1,3 km. Patronem ulicy jest prof. Zygmunt Wróblewski, polski fizyk; przedłużeniem ul. Wróblewskiego dalej na południowy wschód jest ulica Olszewskiego (poświęcona pamięci drugiego polskiego naukowca, Karola Olszewskiego). W przeszłości ul. Wróblewskiego nosiła niem. nazwę Grüneichener Weg, potem Gustav-Stresemann-Straße a od lat 30. XX wieku do 1945 – Horst-Wessel-Straße.
Ulica Wróblewskiego wraz z Olszewskiego stanowiły we wczesnym okresie osadnictwa drogę z miasta do wsi Dąbie, Koczotów i Bartoszowice. Znaczenie ulicy wzrosło znacznie po roku 1910, kiedy na miejscu dawnego hipodromu rozpoczęto budowę obiektów dla Wystawy Stulecia, w tym Halę Ludową, a także (w latach 20.) osiedla mieszkaniowego Biskupin i sąsiadującego z nim Sępolna, do którego ul. Wróblewskiego jest alternatywną (obok ul. Mickiewicza) drogą dojazdową. Ulica ta była również trasą dojazdową do obiektów zorganizowanej we Wrocławiu w 1929 wystawy WuWa (Wohnungs- und Werkraumausstellung, tj. "Mieszkania i miejsca pracy").
W pobliżu skrzyżowania ul. Wróblewskiego z Wittiga i Tramwajową rośnie duży pomnikowy dąb szypułkowy, nazwany "Dębem Piotra Włosta".
Podczas oblężenia Festung Breslau zabudowa ulicy praktycznie wcale nie ucierpiała, zachowały się wszystkie budynki wzdłuż ulicy. Podobnie jak przed wojną – oprócz obiektów związanych z Halą Ludową, ZOO, stadionem sportowym i zajezdnią – znajduje się tu kilka od 2- do 4-kondygnacyjnych willi oraz budynków wielorodzinnych; jedynie stojący na rogu Wittiga i Wróblewskiego budynek dawnego zajazdu (Gasthaus zum Lindenpark) został w latach 70. rozebrany w związku z budową osiedla akademików dla Politechniki Wrocławskiej, natomiast jeden z wzorcowych domów wystawy WuWa, późniejsze przedszkole przy ul. Wróblewskiego 18, strawił pożar w roku 2006.
Źródło: Autorzy: Licencja: CC-BY-SA 3.0
Ulica Wróblewskiego wraz z Olszewskiego stanowiły we wczesnym okresie osadnictwa drogę z miasta do wsi Dąbie, Koczotów i Bartoszowice. Znaczenie ulicy wzrosło znacznie po roku 1910, kiedy na miejscu dawnego hipodromu rozpoczęto budowę obiektów dla Wystawy Stulecia, w tym Halę Ludową, a także (w latach 20.) osiedla mieszkaniowego Biskupin i sąsiadującego z nim Sępolna, do którego ul. Wróblewskiego jest alternatywną (obok ul. Mickiewicza) drogą dojazdową. Ulica ta była również trasą dojazdową do obiektów zorganizowanej we Wrocławiu w 1929 wystawy WuWa (Wohnungs- und Werkraumausstellung, tj. "Mieszkania i miejsca pracy").
W pobliżu skrzyżowania ul. Wróblewskiego z Wittiga i Tramwajową rośnie duży pomnikowy dąb szypułkowy, nazwany "Dębem Piotra Włosta".
Podczas oblężenia Festung Breslau zabudowa ulicy praktycznie wcale nie ucierpiała, zachowały się wszystkie budynki wzdłuż ulicy. Podobnie jak przed wojną – oprócz obiektów związanych z Halą Ludową, ZOO, stadionem sportowym i zajezdnią – znajduje się tu kilka od 2- do 4-kondygnacyjnych willi oraz budynków wielorodzinnych; jedynie stojący na rogu Wittiga i Wróblewskiego budynek dawnego zajazdu (Gasthaus zum Lindenpark) został w latach 70. rozebrany w związku z budową osiedla akademików dla Politechniki Wrocławskiej, natomiast jeden z wzorcowych domów wystawy WuWa, późniejsze przedszkole przy ul. Wróblewskiego 18, strawił pożar w roku 2006.
Źródło: Autorzy: Licencja: CC-BY-SA 3.0