Odcinek przebiega przez tereny typowe leśne, na których dominuje monokultura sosny powstała w wyniku sztucznych nasadzeń. Ma długość ok. 1,5 km i na odcinku tym wzniesiono w 1936 roku 7 schronów bojowych, w tym 3 z izbami mieszkalnymi dla piechoty. Za wyjątkiem schronu nr 9 wykonanego w odporności B1 wszystkie otrzymały odporność C, co jest rozwiązaniem typowym dla mało zagrożonych terenów leśnych. Schrony wybudowane na skrzydłach zgrupowano w pary położone na dogodnych do obrony wzniesieniach, pozostałe bronią dróg leśnych przecinających linię fortyfikacji.

W 1944 roku w linii schronów wykopano transzeje, a fortyfikacje włączone były do odcinka pułkowego E/a stanowiąc jego zachodnie skrzydło - granica odcinków D/b i E/a pokrywa się z granicą odcinków Strau.N i Strau.W.

(na podst. przewodnika turystycznego "Fortyfikacje Wału Pomorskiego w okolicy Wałcza" autorstwa Marcina Dudka)