Na terenie cmentarza założonego w 1882 r. przez miejscowych ewangelików, w tym samym roku, w centrum cmentarza, wzniesiono kościół ewangelicki, obecnie katolicki, filialny p.w. Przemienienia Pańskiego.
Świątynię wybudowano z kamienia i cegły w stylu neoromańskim. Z dokumentów wojewódzkiego konserwatora zabytków wynika, iż kościół powstał w 1882 roku , jednak kamień na froncie świątyni sugeruje datę 1853 r. Kościół orientowany, założono na planie prostokąta z wyodrębnionym, zakończonym półkoliście prezbiterium. Jednonawowe otynkowane wnętrze zawiera symetrycznie rozmieszczone łukowo zwieńczone otwory okienne. Na osi głównej fasady portal zwieńczony łukowo, nad nim sygnaturka. Do najcenniejszych elementów wyposażenia wnętrza kościoła, należy neorenesansowy prospekt organowy pochodzący z XIX wieku oraz równie stara wzorowana na neogotyckich kropielnica. Poza kropielnicą i ww. prospektem organowym z oryginalnego wyposażenie zachował się oraz komplet ławek. Stan wyposażenia kościoła jest ogólnie dobry.
Świątynię otacza wspomniany cmentarz niegrzebalny, miejsce uświęcone stanowiące integralną część kościoła. W jej skład wchodzi zabytkowa drewniana dzwonnica wyposażona w dwa żeliwne dzwony z 1922 r. oraz drzewostan o cechach pomnikowych przyrody.
Decyzją konserwatora zabytków cmentarz wpisano w 1990 r. do rejestru zabytków ( nr rejestru A – 699 ), podobnie, jak drugi nieczynny cmentarz ewangelicki w Samborsku (nr rejestru A – 698).