Nowy gmach Filharmonii Szczecińskiej.
W 2007 roku został ogłoszony konkurs na projekt nowego budynku instytucji. Spośród 44 propozycji została wybrana praca autorstwa Estudio Barozzi Veiga (Fabricio Barozzi, Alberto Veiga). W kwietniu 2011 roku rozpoczęła się budowa nowego gmachu Filharmonii. Generalnym wykonawcą budynku Filharmonii, mającego przypominać wierzchołek góry lodowej[3], została firma Warbud, za system oświetlenia elewacji odpowiadała firma Osram, natomiast za projekt akustyki sal koncertowych odpowiadał prof. Higini Arau z firmy Arau Acustica. Prace zakończono wiosną 2014 roku. Nowy gmach filharmonii zbudowano w miejscu XIX-wiecznego Konzerthausu, który został zniszczony w 1944 roku przez naloty alianckie. Mimo późniejszych prób odbudowy w roku 1962 budynek rozebrano, a na jego miejscu przez ponad 50 lat mieścił się parking.
Koszt inwestycji wyniósł ponad 100 mln zł, z czego 45 mln stanowił wkład Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego.
Budynek Filharmonii posiada cztery kondygnacje naziemne oraz podziemny dwupoziomowy parking. Powierzchnia użytkowa wynosi 12 734 m2, a kubatura - 98 200m2. W filharmonii znajdują się dwie sale koncertowe: symfoniczna oraz kameralna, kawiarnia, oraz galeria Poziom 4. na czwartym piętrze.

Plac Solidarności na którym, a właściwie pod którym, powstanie Centrum Dialogu Przełomy, to miejsce szczególne, zwłaszcza w powojennej historii miasta. To miejsce, w którym wydarzyła się jedna z największych tragedii podczas rewolty w grudniu 1970 r. – właśnie na tym placu zginęło 12 osób.
Przez lata skwer, mimo usytuowania w centrum miasta, sprzyjał chwilom odpoczynku, wyciszeniu i refleksji. Teraz dojdzie jeszcze jeden powód do przebywanie właśnie tam: Centrum Dialogu Przełomy.
Punktem wyjścia do powstania akurat takiego – podziemnego projektu CDP - były dwie tradycje miejsca, w którym stanie budynek: przedwojennego, ściśle zabudowanego kwartału i powojennej, wolnej przestrzeni.
Oto, jak twórcy z pracowni architektonicznej KWK Promes Roberta Koniecznego, według projektu którego CDP jest budowane, napisali o projekcie: „Naturalną konsekwencją decyzji o zachowaniu otwartego charakteru placu było ukrycie większości kubatury projektowanego obiektu pod ziemią. Układ uformowany przez naziemną część kubatury budynku został dopełniony wyniesieniem, stanowiącym domknięcie wnętrza urbanistycznego i izolację od ruchliwej ulicy.
Plac ma funkcjonować w powiązaniu z Centrum Dialogu 'Przełomy' jako miejsce zgromadzeń podczas uroczystości – sprzyja temu jego amfiteatralna, 'dośrodkowa' forma. Na placu znajduje się również główne wejście do budynku. Część naziemna została zredukowana wyłącznie do funkcji związanych ze strefą wejściową. Większość kubatury, w tym cała przestrzeń ekspozycyjna i funkcje dodatkowe znajdują się poniżej poziomu terenu. Komunikacja między poziomami odbywa się płynnie i intuicyjnie. Zewnętrzna pochylnia na placu Solidarności, sprowadza zwiedzających do wejścia głównego, i dalej do przestronnego holu, do którego można się dostać również bezpośrednio od ulicy Św. Piotra i Pawła. Z holu na ekspozycję prowadzą schody, równoległe do wejściowej pochylni. Funkcje dodatkowe zblokowane zostały w zwarty ‘masyw’, w którym wycięte zostały pochylnia i schody. Ekspozycja to otwarta, częściowo dwukondygnacyjna przestrzeń ze swobodnie rozrzuconą siatką słupów.
Dopełnienie i scalenie sąsiadującej reprezentacyjnej zabudowy, w połączeniu z utworzeniem wartościowej przestrzeni publicznej w tak atrakcyjnej lokalizacji pozwoli w pełni wydobyć potencjał drzemiący w tym fragmencie miasta.

za