Most Białogórski nad rzeką San łączący Sanok z osiedlem na Białej Górze, powstał w miejscu dawnej kładki dla pieszych, dzięki staraniom Społecznego Komitetu Budowy Mostu (który rozpoczął swoje działania w 1977), w konsekwencji czego wybudowano nowy obiekt w czasie niespełna trzech miesięcy i 15 listopada 1977 został oddany do eksploatacji. Dokonali tego żołnierze wojsk inżynieryjnych Warszawskiego Okręgu Wojskowego.

Most uległ zniszczeniu w wyniku gwałtownego wezbrania wody na Sanie 26 czerwca 1980, kiedy to rzeka osiągnęła poziom 5,65 m (najwyższy od czasu powodzi w marcu 1908 - 6,16 m. Całość została zdeinstalowana, Odbudowano go w 1981 i na początku 1985 ponownie oddano do użytku. Most był długotrwale zagrożony przez zator lodowy. 

14 sierpnia 1991 wyłamaniu uległ filar mostu, w związku z czym wykonano stałe podpory, na których ułożono tymczasową konstrukcję z wojskowego mostu składanego typu DMS65. Po latach całość uznano za najdłużej utrzymywany w kraju most tymczasowy. Do października 1998 przeprowadzono kolejny remont, mający na celu m.in. wytłumienie hałasu powstającego podczas przejazdu pojazdów po płytach ułożonych na konstrukcji jezdnej.

Obryw skalny (usuwisko) znajdujący się przy drodze prowadzącej do skansenu i do nowo wybudowanej ścieżki rowerowej.

W 2023 podjęto prace remontowe na skarpie, które objęły swoim zakresem wzmocnienie ok. 312 m² osuwiska,  zagrażającego pieszym, czy samochodom. Wartość inwestycji to prawie 388 tys. zł. Inwestycja została  dofinansowana z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w kwocie 310 tys. zł. W ramach prowadzonych działań wykonawca, firma REMOST Sp. z o.o. z Dębicy, zabezpieczyła obryw skalny poprzez ułożenie siatki stalowej umocowanej do podłoża nośnego. Na zboczu wyremontowano również istniejący taras widokowy, który wyłożono kostką brukową i zaistalowano oświetlonie.