Biskup Florian z Mokrska rozbudował miasto, dokończył budowę zamku biskupiego oraz otoczył całość murami obronnymi. Ich długość wynosiła około 1200 metrów, szerokość ok 1,5-2 metry a wysokość prawdopodobnie 9 metrów. Część murów stanowiła zarazem fortyfikację zamku.

Zapis Długosza brzmiał: „…et tam Bodzenczin, quam Islza oppida muro et turribus erexit” początek budowy w latach 1367-1368 z fundacji biskupa Floriana z Mokrska h. Jelita, a badania – ich kontynuację w XV-XVI w., do zamknięcia obwodu z zachodnim murem zamkowym, od południa i północy, być może z fundacji kardynała Zbigniewa Oleśnickiego, i później.

Od początku przewidziane były dwie bramy na zamknięciu ulic prowadzących na rynek – od wschodu – Brama Opatowska (Sandomierska)

z późniejszym przedbramiem (poświadczona w 1597 r. i na planie miasta w 1885 r.), a od południa – Brama Krakowska; nic nie wiadomo o ich formie

architektonicznej, ani ile było zrealizowanych baszt. Dwie z nich przedstawiają ryciny w "Atlasie II" Kazimierza Stronczyńskiego; baszta od południa na

planie prostokątnym, wyżej jako cylindryczna, bez zwieńczenia – wzniesiona została zapewne w XIV-XVI w. Druga południowo-zachodnia prostokątna baszta w narożu przedzamcza, znana jest też z planu sytuacyjnego zamku z 1824 r. Od strony miasta przylegała zachowana ul. Podmurna.

Dolomity i piaskowce do budowy pochodziły z najbliższych okolic. Dziś już niewiele pozostało z obwarowań. Relikty murów stanowią obecnie fundamenty XX wiecznych budynków lub ściany znacznie starszych budowli. Czytelne fragmenty murów znajdują się w rejonie ruin zamku, a ich najbardziej widoczne fragmenty zachowały się na skarpie od strony południowej miasta. Dobrze widoczne są gdy wyjeżdżamy z Bodzentyna w kierunku miejscowości Święta Katarzyna.

Badania archeologiczne murów prowadził Waldemar Gliński od 1984 r.



Źródło: