Dwór został wybudowany prawdopodobnie w II poł. XVIII w. przez Karola Krajewskiego herbu Jasieńczyk.
Był to klasycystyczny dwór o bryle zróżnicowanej, lecz później w znacznym stopniu przebudowany. Pośrodku piętrowy po bokach parterowy o obu kondygnacjach bardzo wysokich. Elewacja budynku na trzech osiach środkowych zaakcentowana była portykiem przyściennym, złożonym z dwóch par kolumn toskańskich w wielkim porządku, dźwigających gładkie belkowanie. Portyk poprzedzał wysunięty ku przodowi taras z ćwiećkolistymi schodami po jego obu stronach. Środkową część budynku nakrywał czterospadowy dach łamany "polski" z obydwiema połaciami o jednakowym nachyleniu i niewielkimi półkolistymi lukarnami. Dach nad parterowymi częściami bocznymi, również łamany, w późniejszych latach został znacznie podniesiony. Wszystkie elewacje dworu były gładkie, bez żadnego wystroju plastycznego.
Ostatnim właścicielem dworu w latach 1920 - 1939 był Stanisław Dunin Brzeziński, wywieziony i zmarły na Syberii.
W 1946 r. dwór został spalony przez UPA. Pozostały po nim tylko cztery smukłe kolumny, niedawno odrestaurowane.

(opis pochodzi z tablicy informacyjnej przy obiekcie)