Jest przykładem świątyni przebudowywanej od czasu średniowiecza. W XVII wieku gotycka świątynia z XV wieku została rozbudowana o barokową część wschodnią, pełniącą dziś funkcję prezbiterium, z krypta grobową. W XIX wieku rozebrano średniowieczną nawę i na jej miejsce postawiono w 1870 roku nową, z nieregularnych kamieni granitowych w stylu neoromańskim. Kościół o zachowanej bryle i detalu architektonicznym stanowi przykład łączenia różnych epok stylowych i jako element kulturowego krajobrazu jest świadectwem ciągłości i zróżnicowania lokalnej historii. W latach 1945 – 79 należał do gminy prawosławnej .
Opracował Jacek Liszewski