starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 12 głosy | średnia głosów: 6

Polska woj. śląskie powiat cieszyński Cieszyn Kamieniec (Kamenec) ul. Štefánika (Štefánikova) Štefánika 8

27 kwietnia 2023 , Štefánika 8, frontowa elewacjia kamienicy tuź po remontu fasady.

Skomentuj zdjęcie
vetinari
Na stronie od 2014 czerwiec
11 lat 10 miesięcy 25 dni
Dodane: 6 maja 2023, godz. 8:42:13
Autor zdjęcia: vetinari
Rozmiar: 2500px x 1657px
Aparat: Canon EOS 200D
1 / 60sƒ / 6.3ISO 10010mm
0 pobrań
341 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia vetinari
Obiekty widoczne na zdjęciu
Štefánika 8
więcej zdjęć (19)
Zbudowano: 1902
Dawniej: Kamienica Paula Zagóry
Narożna kamienica przypisana była do dzielnicy Kamieniec z numerem konskrypcyjnym 130. Numer posesji był 12 dla ówczesnej Schmerlinggasse. Budynek został wzniesiony w 1902 r. podług planów z 1901 r. autorstwa Aloisa Jedeka dla Paula Zagóry. W tym samym roku w podwórzu dobudowano podwójny budynek gospodarczy (pralnię). Mniej więcej od 1909 r. kamienicę nabyła Emma Strońska. W kamienicy mieszkał Josef Rudel z żoną Olgą. Rudel zmarł w 1927 r. (69 lat) był dawnym chórmistrzem cieszyńskiego towarzystwa śpiewackiego - od 1888 r. Pochodził z Frydku. Do szkoły realnej uczęszczał w Opawie, natomiast studia odbył w Wiedniu. Pochowany został na cmentarzu miejskim w Czeskim Cieszynie. Krótko po II wś. zarządcą państwowym nad mieniem Zagóry, Krzywoniowej oraz Prokopowej został Rudolf Oleš.
ul. Štefánika (Štefánikova)
więcej zdjęć (165)
Ulica otrzymała swoją nazwę w lipcu 1898 r. (projektowana już w 1894 r. - chyba w 1892 - patrz Hulek) i przypisana była do dzielnicy Kamieniec. Jej pierwotna nazwa brzmiała Erzherzog Friedrichstraße. W latach 1920 - 1938 przemianowana na ul. Štefánika (zmiany nazw ulic uchwalono dopiero w lipcu 1921 r.), 1938 - 1939 ul. Generała Sławoja Składkowskiego, 1939 - 1945 SA - strasse, 1945 - 1948 ul. Štefánika, 1948 - 1989 ul. Belojanisa, od 1992 r. aż po współczesność ponownie ul. Štefánika. W 1928 r. wydłużona została o docinek pomiędzy ul. Ruchu Oporu i Praską. W tym samym roku w przedłużonej części wykonano kanalizację - budowniczy Wrana. Wybrukowana została w 1936 r. przez Rudolfa Pierniczka i to na docinku od rynku w kierunku Olzy - reszta czyli pomiędzy Dworcową miała być wybrukowana już wcześniej. W 1939 r. miała zostać rozbudowana z powodu powstania w obecnej Alei Pokoju dworca autobusowego .
W 1902 r. z komisji budowlanej Fulda podał w imieniu Dostala i Sobka prośbę do otwarcia ulicy, co miało ścisły związek z sprzedażą działki należącej do pani Potykowej, którą miasto odkupiło za 1117 koron.