starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 6 głosów | średnia głosów: 6

Polska woj. dolnośląskie Jelenia Góra Cieplice ul. Ściegiennego Piotra, ks. Źródła termalne (Duży i Mały Basen, baseny w Domu Zdrojowym)

Lata 1820-1835 , Zabudowa przy obecnych ulicach Ściegiennego, Leśniczej i pl. Piastowskim w Cieplicach; z lewej widoczny "Duży Basen" i fragment "Długiego Domu". (F. A. Tittel).

Skomentuj zdjęcie
† KazimierzP
+1 głosów:1
Dałbym prędzej lokalizację ryciny na plac Piastowski z którego to jest widok! Ulica Ściegiennego jest za Dużym Basenem, a przed Długim Domem. Po prawej stronie zdjęcia dalej widać budynek w którym mieściła się restauracja Pod Złotym Łukiem i która ma adres Leśnicza 2 , ale ta uliczka jest za budynkime resturacji po prawej. To przejście na wprost zostało zabudowane przez budynki uzdrowiska i zachował się jedynie przesmyk między starym domem zdrojowym, a kompleksem basenowo balneologicznym. Budynki zamykające w dali widok są przy dzisiajszej uliczce Marysieńki Sobieskiej.
2011-06-29 10:26:12 (14 lat temu)
TW40
+1 głosów:1
Przypisałam jeszcze do placu Piastowskiego; przy takich brakach z dawnej zabudowie trudno się połapać...Tak w ogóle to mam odwieczny problem z powiązaniem dawnego basenu "Małego" ("proboszczowskiego") i "Dużego"- ("hrabiowskiego") z dziś istniejącymi obiektami. "Mały" jakoś pokrywa się z miejscem obecnego basenu ale czy "Duży" istniał w miejscu obecnie remontowanego obiektu? Stał bardziej w miejscu obecnego pawilonu z kranami do poboru wody mineralnej albo bardziej w głębi, za nim? Nie wiem...
2011-06-29 13:59:15 (14 lat temu)
TW40
Na stronie od 2009 grudzień
16 lat 5 miesięcy 3 dni
Dodane: 28 czerwca 2011, godz. 18:55:18
Rozmiar: 1170px x 813px
21 pobrań
2706 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia TW40
Obiekty widoczne na zdjęciu
sanatoria
Zbudowano: XIII w.

W wydanej w 1830 roku w dawnym Hirschbergu książce "Beschreibung und Geschichte von Warmbrunn und seinen Heil-Quellen" autorstwa Joh. G. Bergemanna, można znaleźć ówczesny opis warunków korzystania z cieplickich basenów:

"Błędem jest sądzić, że baseny napełniane są wodą od góry, a na dnie znajduje się zawór, przy pomocy którego wypuszcza się wodę. Każdy z basenów dysponuje źródłem, które znajduje się w głębi ziemi, a woda wytryskuje spomiędzy granitowych skał. Osiągnąwszy odpowiedni poziom odprowadzana jest rurą, która znajduje się na wysokości lustra wody. Zatem oba baseny napełniają się same, codziennie po kilka razy. Mały Basen napełnia się cztery godziny, więc sześć razy w ciągu doby i czterdzieści dwa razy w tygodniu. Duży Basen, trzy razy większy, napełnia się przynajmniej dwa razy dziennie, więc czternaście razy w ciągu tygodnia. Zmętnienie wody ma miejsce wyłącznie w jej górnej warstwie, dlatego właśnie w tej części bezustannie zachodzi wymiana wody. Mętna woda zastępowana jest napływającą stale wodą świeżą. Kąpiący, którzy korzystają ze zdroju rano, mają rację twierdząc, że nie ma wtedy ani śladu brudu widocznego wieczorem dnia poprzedniego. Chociaż woda w basenach samoczynnie się oczyszcza poprzez ciągłą wymianę, komisja zdrojowa uchwaliła szczególny regulamin, aby zachować możliwie jak największą czystość w obu zdrojach.

1. Korzystanie z basenu ma miejsce tylko w wyznaczonych godzinach.

2. Korzystający z kąpieli muszą ściśle przestrzegać ustalonych godzin. Nie jest możliwa zmiana godziny kąpieli według własnego uznania.

3. Każdemu z kuracjuszy zaleca się, by wziął kąpiel w wannie, zanim skorzysta ze zbiorowej kąpieli w zdroju.

4. Każdy z kąpiących musi mieć nową i czystą bieliznę kąpielową.

5. Kąpiący muszą zachowywać się podczas kąpieli spokojnie, nie wolno wykonywać zbyt gwałtownych ruchów ani rozchlapywać wody, by jej nie wzburzyć i nie zmącić.

6. O ile pozwalają na to warunki, po każdej kąpieli, zanim do zdroju wejdą kolejni kuracjusze, musi upłynąć od pół do dwóch godzin, by mętna woda mogła się oczyścić.

7. Wyłożone drewnem ściany basenu przeciera się codziennie, a co niedzielę całkiem spuszcza się wodę i gruntownie czyści cały zbiornik basenu."



 (chrzan233)


ul. Ściegiennego Piotra, ks.
więcej zdjęć (1414)
Dawniej: Klosterstrasse
Położona w centrum najstarszej części uzdrowiska. Zabudowa ulicy (do 1945 r. Klosterstrasse) zob. cysterski zespół klasztoru i uzdrowiska.

Studium historyczno - urbanistyczne 2002
pl. Piastowski
więcej zdjęć (2813)
Dawniej: Hirschbergerstrasse, Schlossplatz (pl. Zamkowy)
Ulica stanowiąca trzon układu urbanistycznego Cieplic. Jej zabudowę zapoczątkowało wzniesienie w XVI lub XVII w. renesansowego pałacu Schaffgotschów. Przed fasadą pałacu założono plac zamkowy (Schlossplatz) z szpalerem drzew (ob. środkowa część ulicy Piastowskiej). Ulica spełniała wówczas funkcję drogi komunikacyjnej między Cieplicami a Sobieszowem, gdzie znajdował się zamek Chojnik i ordynacja majątku Schaffgotschów.
W 4 ćw. XVIII w. w związku z rozbudową pałacu w Cieplicach do obecnych rozmiarów dużej rezydencji, powstał nowy plac zamkowy, który dał początek kolejnemu etapowi rozwoju przestrzennego ulicy. Około połowy XVIII w., przy środkowej części dzisiejszej ulicy, założono zespół kościoła ewangelickiego. Gdy w latach 1781 1783 pomiędzy wsią Malinnik a Cieplicami wytyczono nową drogę do Jeleniej Góry (ob. ul. Wolności), prowadzący do niej plac Piastowski przejął funkcję głównego traktu komunikacyjnego Cieplic. Rozpoczęto zabudowywanie obu pierzei ulicy w kierunku wschodnim. Powstawały tam głównie zajazdy i hotele, początkowo (XVIII/XIX w.) jednokondygnacyjne wykonane z drewna i konstrukcji ryglowej, w drugiej połowie XIX w. i na początku XX w. zastąpione budynkami murowanymi dwu— i trzykondygnacyjnymi.
Zabudowa starszej, zachodniej i środkowej części ulicy (vis a vis pałacu Schaffgotschów i zespołu kościoła ewangelickiego) pochodzi głównie z XVIII w. z późniejszymi przebudowami.
Charakter zabudowy pl. Piastowskiego, obecnie typu miejskiego (XVIII i XIX w.); mieszany pod względem zarówno zwartości zabudowy ulicy jak i wysokości budynków, z przewagą dwu i trzykondygnacyjnych. Są to dawne pensjonaty, zajazdy, hotele oraz budynki użyteczności publicznej (m. in. poczta, urzędy), w części także kamienice mieszkalne.

Studium historyczno - urbanistyczne 2002