Park w Oliwie o powierzchni prawie 10 ha nad Potokiem Oliwskim. Początkiem dzisiejszego parku był przyklasztorny ogród założony przez cystersów. Nowego kształtu nabrał ogród z inicjatywy opata oliwskiego - Jacka Rybińskiego; jego wykonawcą został Kazimierz Dębiński. Projekt był dziełem ogrodnika Hentschla, czerpiącego inspiracje z założeń ogrodowych André Le Nôtre. Powstała wtedy barokowa część parku, dziś nazywana częścią francuską. Przed frontem rezydencji opackiej (obecnie Oddział Sztuki Współczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku) utworzono parter ogrodowy otwierający się w stronę dużego prostokątnego stawu usytuowanego prostopadle, wzdłuż osi wschodnio-zachodniej. Wzdłuż tej samej osi powstała Aleja Lipowa. Jej przedłużeniem na wschodnim końcu jest ujęty szpalerem drzew staw, który przez długie lata tworzył iluzję zwaną Książęcym Widokiem (optycznie staw łączył się z wodami odległej o kilka kilometrów Zatoki Gdańskiej. Obecnie morze zasłonięte jest przez drzewa)

Równolegle do stawu i Alei Lipowej powstał kolejny parter ogrodowy - Paradisium. Przy jednej z alejek tej części parku znalazły się Groty Szeptów.

Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]