Pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z 1394 r. W niedługim czasie, bo w 1448 r., „po zbudowaniu nowego kościoła, jak piszą jedni, a po przystawieniu prezbiterium, jak utrzymują drudzy, kościół we Wrocieryżu został w 1448 r. konsekrowany”. Tak zapisano w kronice. Był to kościół modrzewiowy. Blisko 100 lat później świątynia doczekała się poważnego remontu i rozbudowy, bowiem ks. Stanisław z Łowicza, miejscowy proboszcz, „około 1522 r. powiększył kościół swoim staraniem i nakładem”.

Nieszczęścia jednak nie omijały kościoła. W 1774 r. w drewnianą świątynię uderzył piorun, powodując pożar. Stąd obecny murowany kościół pochodzi z 1802 r., wybudowany staraniem ks. Karola Januszkowskiego. Konsekrowany był w 1882 r. przez bpa Tomasza Nowińskiego, byłego prepozyta generalnego bożogrobców miechowskich.

Kościół posiada trzy nawy i prostokątne prezbiterium. Ołtarz główny i oba boczne pochodzą z początku XIX w. o tradycjach barokowych. W 1620 r. ks. Wojciech Kaszowski sprowadził tu z dalekiej Rusi obraz Matki Bożej z Dzieciatkiem, czczony jako cudowny. Wizerunek Maryi, mimo wielu burz dziejowych, zachował się i dziś można go podziwiać w głównym ołtarzu kościoła.