2018 , Olga Didur-Wiktorowa (ur. 18 października 1900, zm. 17 lipca 1963 w Sanoku), związana z ziemią sanocką polska śpiewaczka operowa, córka światowej sławy śpiewaka Adama Didura (1874-1946), była drugą z pięciu jego córek. Jej matką była pochodząca z Hiszpanii śpiewaczka Angela Aranda-Arellano. Olga pierwsze nauki pobierała m.in. u sanockiej nauczycielki Matyldy Wasylewicz a następnie na pensji we Lwowie. Talent muzyczny doskonaliła u boku ojca. Występowała w rolach sopranowych ale najczęściej śpiewała w skali mezzosopranowej. Grała główne role w operze Lwowskiej, Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie oraz Teatrze Wielkim w Warszawie. Z powodzeniem występowała w nowojorskiej Metropolitan Opera. W okresie międzywojennym, po porzuceniu nowojorskiej sceny, wraz mężem Andrzejem Wiktorem h. Brochwicz, mieszkała w dworze w Woli Sękowej k. Sanoka. Włączała się wtedy w życie kulturalne Sanoka, występując w na scenie miejscowego „Sokoła”. Podczas niemieckiej okupacji przyczyniła się do uwolnienia kilku osób z rąk gestapo. Po wojnie władze komunistyczne, po parcelacji majątku Wiktorów, zmusiły ją do opuszczenia dworu, który w nocy z 26 na 27 kwietnia 1946 roku został spalony podczas ataku UPA. Olga Didur-Wiktorowa zamieszkała w najpierw w Sanoku a następnie w Katowicach. Po II wojnie światowej pracowała w Operze Śląskiej w Bytomiu jako asystentka reżysera i scenografa. Zmarła w Sanoku na zapleczu apteki Kawskich 17.07.1963 r. Pochowano ją na Cmentarzu Centralnym w Sanoku (w części Matejki Stary).
Grobowiec Olgi Didur-Wiktorowej i jej męża Andrzeja Wiktora h. Brochwicz na Cmentarzu Centralnym w Sanoku