Jezioro Barlineckie – jezioro w zachodniej Polsce w woj. zachodniopomorskim, w pow. myśliborskim, w gminie Barlinek, na Pojezierzu Myśliborskim. Jezioro położone jest w urozmaiconym terenie, wśród pagórków porośniętych lasami i pociętych jarami. Brzegi są wysokie i miejscami urwiste. Od północnego zachodu akwen otaczają zabudowania Barlinka z dużą plażą, kąpieliskiem i ośrodkiem sportów wodnych. Jezioro posiada kilka wysp (Łabędzia, Sowia, Nadziei, Zielona) i wiele wypłyceń w urozmaiconym dnie. Akwen zasilają liczne źródła i drobne cieki wodne. Najatrakcyjniejsze źródełko Boży Dar leży na południowym brzegu przy tzw. Polanie Lecha.



Powierzchnia zwierciadła wody wynosi od 250,0 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 56,6 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 7,1 m, natomiast głębokość maksymalna 18,0 m.



W oparciu o badania przeprowadzone w 2001 roku wody jeziora zaliczono do II klasy czystości[2]. W połowie lat 90. XX wieku przeprowadzono badania mięczaków w litoralu akwenu. Wyróżniono wtedy 26 gatunków ślimaków i 20 gatunków małży (wśród nich 11 gatunków małży zagrożonych wyginięciem, np. relikt wczesnoglacjalny - groszówkę północną).



Dookoła Jeziora Barlineckiego prowadzi zielony szlak pieszy, inny (czerwony) prowadzi z Barlinka, przez Okunie, Moczydło do wsi Lipy. Jezioro leży na terenie Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego.

Nazwę Jezioro Barlineckie wprowadzono urzędowo w 1950 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę jeziora – Berlinchener See.

wikipedia (fantom)