|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 10 głosów | średnia głosów: 6
1915 , Południowo-wschodni narożnik pl. Wolności w 1915 r. Kolorowa wersjia tej pocztówkySkomentuj zdjęcie |
3 pobrania 675 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia vetinari Obiekty widoczne na zdjęciu Hotel "Pod Orłem" więcej zdjęć (26) Architekt: Alexander Neumann z Wiednia Atrakcja turystyczna Zbudowano: 1904 Dawniej: Hotel "Zum Schwarzer Adler", Hotel "Pod Czarnym Orłem" Zabytek: A-686/92 Neobarokowo–klasycystyczny czteropiętrowy gmach pełniący funkcję biurowca i pasażu handlowego stanowi dominantę południowej pierzei Placu Wolności (wg numeracji znajduje się przy ul. 11 Listopada 60-62). Powstał w 1904 r. w miejscu dawnego zajazdu z czasów wytyczania traktu cesarskiego (koniec XVIII w.) i początkowo nosił nazwę Pod Czarnym Orłem, nawiązując do dwugłowego czarnego orła Habsburgów, choć orzeł wieńczący fasadę budynku jest jednogłowy. Budowę sfinansował bialski fabrykant, właściciel fabryki wódek i likierów – Jakub Gross. Jego wnętrze i fasada pokryte są urozmaiconymi neobarokowymi ozdobami w postaci jońskich pilastrów, medalionów z orłami, lwich pysków i wazonów oraz stylizowanym orłem i puttami u szczytu. Wewnątrz zachowany jest secesyjny wystrój westybułu i klatki schodowej z windą oraz Sala Redutowa na I piętrze o powierzchni 709 m², w stylu neorenesansowym z pięknymi plafonami na suficie, żeliwnymi arkadami i balkonami oraz bogatą dekoracją sztukatorską. Hotel cieszył się niegdyś dużą sławą, zatrzymywało się w nim wiele znanych osób, m.in. ostatni cesarz Austro-Węgier Karol I Habsburg z małżonką Zytą Burbon-Parmeńską oraz Józef Piłsudski jako dowódca I Brygady Legionów Polskich. Od początku hotel był centrum życia kulturalnego i towarzyskiego Białej. Tu odbywały się pokazy bialskiego "Sokoła" i walk zapaśniczych oraz wiele polskich imprez narodowych. Organizowano także występy teatralne oraz bale Ligi Morskiej i Kolonialnej. W 1938 r. w restauracji Hotelu Pod Orłem bialscy taksówkarze schwytali słynnego śląskiego bandytę Nikifora Maruszeczko. W latach 90. XX wieku hotel stracił swą dawną funkcję i stał się biurowcem oraz ekskluzywnym pasażem handlowym "Pod Orłem". Z Wikipedii: Autorzy: Licencja: ul. 11 Listopada więcej zdjęć (576) Dawniej: Wienerstr., Hauptstr., Kaiser-Wilhelm-Str., Główna, Jagiellońska, H.-Göring-Str., F. Dzierżyńskiego Główny deptak Bielska-Białej i jego tradycyjne centrum handlowe. Ma długość 900 m i biegnie równoleżnikowo od ul. Barlickiego na Dolnym Przedmieściu, przez historyczne centrum Białej Krakowskiej do ul. Lwowskiej (administracyjne osiedla: Śródmieście Bielsko, Biała Wschód). W obecnym kształcie powstała w latach 1772-1785 jako część traktu środkowogalicyjskiego i była główną ulicą oraz osią urbanistyczną Białej. Od samego początku koncentrowało się na niej życie handlowe, rozrywkowe i towarzyskie zarówno Białej, jak i – w mniejszym stopniu – Bielska. Mimo to aż do 1974 r. była jedną z głównych arterii komunikacyjnych miasta. W okresie PRL ulica nosiła nazwę Feliksa Dzierżyńskiego, która do dziś jest dość popularna wśród starszych mieszkańców. Na bialskim odcinku ulicy dominuje zabudowa józefińska z końca XVIII w., oprócz niej znajdują się tu również liczne budynki z XIX i XX stulecia i okresów późniejszych, natomiast w obrębie Dolnego Przedmieścia zachowały się tylko dwa obiekty z pierwotnej zabudowy, a pozostałe pochodzą z przełomu XIX oraz XX w. |