W południowej pierzei dawnego rynku mirowskiego, stoi renesansowy budynek z przełomu XVI i XVII w., tradycyjnie nazwany "drukarnią ariańską", jednak przeznaczenie budynku jak dotąd nie jest dokładnie znane. Przypuszcza się, że mieszkał tam Daniel z Łęczycy - drukarz kalwiński. Ponadto wysunięto teorię jakoby dom na Mirowie był niegdyś łaźnią lub budynkiem zamieszkanym przez wójta mirowskiego. Jest to jedyna zachowana do dziś w Pińczowie renesansowa kamienica mieszczańska. Zbudowana przez kamieniarzy włoskich z wapienia pińczowskiego, ścianą frontową przypomina florencki pałac Strozzich, ze względu na tzw. rustykę (ułożone na przemian ciosy kwadratowe i prostokątne). Nad łukiem portalu bramy widnieje łacińska sentencja: Benedic Domine domum istam et omnes habitantes in ea, co tłumaczymy: Błogosław Panie temu domowi i wszystkim jego mieszkańcom. Podobnie nad oknami czytamy w języku łacińskim: Si tibi honesta placet facies virtutis adesto (Jeśli jesteś uczciwy, proszę czyń tu rzeczy cnotliwe);  Sin monstrum est dextram fugerre Herculeam (Bowiem potwór został pokonany prawicą Herkulesa); Cerbere quid latras fert Eneas pius ofam (A Cerber uśpiony przez Eneasza dobrym kąskiem). Wewnątrz budynku znajduje się obszerna sień do której przystają dwie prostokątne izby.

Podczas I i II wojny światowej został uszkodzony i odrestaurowany w roku 1948. Od 1952 r. do 2011 r. mieścił się tam oddział Archiwum Państwowego w Kielcach przechowujący dokumenty gł. z XIX i XX w. dotyczące miasta i regionu. Obecnie budynek należy do Gminy Pińczów, a muzeum sprawuje nad nim opiekę. Źródło: