Blich to miejsce, w którym bielono płótno. W okresie letnim tkaniny polewano wodą i rozkładano na trawie by bielały na słońcu. Taką czynność określano mianem blichowania. W Krakowie blichem określano tereny nad Wisłą oraz Prądnikiem. Ta druga rzeka do czasów Potopu szwedzkiego miała ujście do Starej Wisły na wysokości dzisiejszej Hali Targowej. Nazwę ulicy Blich nadano w 1912 roku. Ciągnie się ona od ul. Kopernika do ul. Grzegórzeckiej w miejscu dawnego koryta rzeki Prądnik.