 | Polska › woj. świętokrzyskie › powiat kielecki › Tokarnia › Park Etnograficzny Muzeum Wsi Kieleckiej › Wiatrak z Janika |
20 września 2020 , Tokarnia, Park Etnograficzny Muzeum Wsi Kieleckiej. Wiatrak z Janika.
4elza
 Wiatrak z Dębna. 2024-03-02 07:05:15 (2 lata temu)
|
|
Na stronie od 2017 listopad
8 lat 6 miesięcy 26 dni |
 |
młyny
|
Młyn wietrzny (typu „koźlak”) wybudowany został przez cieślę Szymona Mroczkowskiego pochodzącego z Krzyżanówki w gminie Sienno. Pierwszym właścicielem wiatraka był Karol Rokita, włościanin z Mirca. O dacie powstania młyna świadczy zachowany napis wycięty na jednym z „zastrzałów”. W 1954 roku obiekt został zakupiony przez Władysława Mroczkowskiego, zdemontowany, przewieziony i ponownie zmontowany w Janiku, gdzie pracował przez kolejne 10 lat. Po tych przeprowadzkach w „koźlaku” dokonano kilku przeróbek, wymieniając m.in. „koło paleczne”, „śmigi”, a także zużyte kamienie młyńskie, odsiewacze oraz skrzynię mączną. Cały budynek wiatraka obraca się na podstawie zwanej „kozłem”. Obiekt o konstrukcji słupowo-ryglowej posiada dwie kondygnacje. Budynek nakrywa dwuspadowy daszek gontowy ze ściętym „naczółkiem”. Wiatrak z Janika, stojący w sektorze świętokrzyskim, jest obecnie najstarszym młynem wietrznym zachowanym na Kielecczyźnie.
Muzeum Wsi Kieleckiej – Park Etnograficzny powołano w 1976 roku, a zaczęło funkcjonować od 1977, decyzją Wojewody Kieleckiego z dn. 21.08.1976r.
Muzeum prezentuje przede wszystkim ekspozycję stałą na wolnym powietrzu w Parku Etnograficznym w Tokarni, wystawy czasowe w Dworku Laszczyków w Kielcach i stałą wystawę w zabytkowej zagrodzie Czernikiewiczów w Bodzentynie.
Park Etnograficzny ma za zadanie zachowanie najcenniejszych zabytków budownictwa wiejskiego i małomiasteczkowego Kielecczyzny oraz prezentowanie ich w otoczeniu zbliżonym do pierwotnego. Skansen przedstawia obiekty w naturalnych zespołach osadniczych, w których zagrody stanowiące warsztat pracy rolnika sąsiadowały z obiektami przemysłu wiejskiego, takimi jak młyn, wiatrak, kuźnia, etc., czy użyteczności publicznej typu: karczmy, szkoły, sklepy, kościoły, a także plebanie, dwory i folwarki dworskie.
Dotychczas, na obszarze 65 ha wzniesiono obiekty przeniesione z innych terenów, w tym: dwór z Suchedniowa, spichlerz ze Złotej, kościół z Rogowa, wiatrak z Grzmucina, organistówkę z Bielin pełniąca obecnie rolę apteki, sklepiku i pracowni krawieckiej, dom szewca z Daleszyc, zagrody
z Bielin, Radkowic i Sukowa, a także chałupy z Rokitna, Ślęzan, Bronkowic, Siekierna, Chrobrza i Świątnik. Zagroda z Bukowskiej Woli pełni rolę ekspozycji rzeźb Jana Bernasiewicza z Jaworzni.