Koloruj
 | Polska › Rzeki w Polsce › Rzeka Wisła › Przystań Młociny |
maj 1926 , Przystań na Bielanach.
Woj11
+1 głosów:1  Na dziobie skrót nazwy Zjednoczonego Warszawskiego Towarzystwa Transportu i Żeglugi Polskiej jego statki pływały do Lasu Bielańskiego, kształt brzegu. Przystań rzeczna na Bielanach. 2023-06-10 08:08:12 (2 lata temu)
do Woj11: Thx. Podasz mi id obiektu, nie umiem znaleźć... 2023-06-10 08:10:31 (2 lata temu)
Woj11
+1 głosów:1 2023-06-10 08:20:07 (2 lata temu)
do Woj11: Ok. 2023-06-10 08:22:06 (2 lata temu)
|
|
Na stronie od 2019 luty
7 lat 2 miesiące 13 dni |
 |
przystanie
|
Przystań pasażerska na Młocinach – położona jest nad Wisłą na skraju Parku Młocińskiego, na 525 kilometrze rzeki, między ulicami Papirusów a Dziwożony. Wyposażona jest w umocnione nabrzeże pozwalające na cumowanie jednostek pasażerskich, w sezonie żeglownym instalowany jest pływający pomost. W pobliżu przystani znajduje się też niewielka plaża. Przystań ma połączenie z Nadwiślańskim Szlakiem Rowerowym.
Przystań pasażerska na Młocinach – położona jest nad Wisłą na skraju Parku Młocińskiego, na 525 kilometrze rzeki, między ulicami Papirusów a Dziwożony. Wyposażona jest w umocnione nabrzeże pozwalające na cumowanie jednostek pasażerskich, w sezonie żeglownym instalowany jest pływający pomost. W pobliżu przystani znajduje się też niewielka plaża. Przystań ma połączenie z Nadwiślańskim Szlakiem Rowerowym.
Przystań na Młocinach została otwarta na początku XX wieku po przeniesieniu z Bielan w związku z otwarciem parku miejskiego (Park Młociński)[1] i służyła przede wszystkim warszawiakom udającym się na wypoczynek na Bielany i Młociny (które wówczas zlokalizowane były daleko poza granicami Warszawy i były niewielkimi wsiami). Jedną z okazji wyjazdu na Bielany były Zielone Świątki, kiedy tereny te przeżywały oblężenie.
Alternatywa dla parostatków pojawiła się w latach 20. XX wieku, kiedy na odcinku budowanej kolei dojazdowej do Łomianek uruchamiano sezonowy ruch pasażerski między Dw. Gdańskim a Młocinami.
Nie wiadomo dokładnie, kiedy przystań została zlikwidowana, na pewno nie była używana już na przełomie lat 60. i 70. W latach 1950-52 uruchamiana była sezonowa linia autobusowa M łącząca pętlę tramwajową Twardowska (wówczas Bielany) z Parkiem Młocińskim, w 1953 r. oddano do użytku linię tramwajową na Młociny.
Plany odbudowy przystani pojawiły się ok. 2009 roku, wówczas na przeszkodzie stała obecność kolektora burakowskiego, zrzucającego do Wisły nieoczyszczone ścieki w górę od planowanego miejsca odbudowy przystani[2]. Prace rozpoczęły się w 2014 r. i przystań została ukończona na wiosnę 2016 r. W lipcu 2016 r. uruchomiono letnie rejsy krajoznawcze po Wiśle, odchodzące z nowej przystani.
Źródła rzeki znajdują się w południowej Polsce, na wysokości 1107 m n.p.m., na zachodnim stoku Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim. Zasadniczy kierunek biegu Wisły jest południkowy. Wisła posiada deltę i uchodzi do Zatoki Gdańskiej.
Źródła rzeki znajdują się w południowej Polsce, na wysokości 1107 m n.p.m. (Czarna Wisełka) i 1080 m n.p.m. (Biała Wisełka), na zachodnim stoku Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim.
Wisła ma trzy potoki źródłowe: Białą Wisełkę, główny górny bieg Czarną Wisełkę oraz Malinkę. Biała i Czarna Wisełka uchodzą do Jeziora Czerniańskiego, od którego płyną pod wspólną nazwą jako Wisełka. Po złączeniu nurtu z potokiem Malinka płynie już jako Wisła.
W miejscowości Biała Góra koło Sztumu około 50 km od ujścia rozdzielając się na dwa ramiona Leniwka (lewe) i Nogat (prawe), tworzy szeroką deltę zwaną Żuławami. W miejscowości Gdańska Głowa od Leniwki oddziela się w kierunku wschodnim kolejne ramię zwane Szkarpawa w celu ochrony przeciwpowodziowej zamknięte śluzą. Kolejne ramię Martwa Wisła oddziela się w Przegalinie. Uchodzi do Zatoki Gdańskiej.
Do XIV wieku ujście Wisły dzieliło się na główne wschodnie ramię Wisłę Elbląską i mniejsze zachodnie ramię Wisłę Gdańską. Od roku 1371 głównym ramieniem stała się Wisła Gdańska. Po powodzi w 1840 roku tworzy się dodatkowe ramię Wisła Śmiała. W latach 1890-1895 wykonano przekop koło Świbna.
Dorzecze Wisły zajmuje powierzchnię 194 424 km² (w Polsce 168,7 tys. km²). Urzeźbienie dorzecza Wisły charakteryzuje średnie wzniesienie 270 m n.p.m., przy czym przeważająca część dorzecza (55%) położona jest na wysokościach 100-200 m n.p.m.; od 100-300 m zawiera się ponad 3/4 dorzecza. Najwyższy punkt dorzecza leży na wysokości 2655 m n.p.m. (szczyt Gerlach w Tatrach). Cechą dorzecza Wisły jest asymetria – w znacznej mierze konsekwencja kierunku nachylenia Niżu Środkowoeuropejskiego ku północnemu zachodowi i kierunku spływu wód lodowcowych, przy równocześnie znacznej predyspozycji w budowie starszego podłoża. Asymetria dorzecza (prawostronnego do lewostronnego): 73-27%.
Wisła jest połączona za pomocą kanałów z:
* Odrą – Kanałem Bydgoskim, Notecią i Wartą (droga wodna Wisła - Odra)
* Niemnem – Kanałem Augustowskim i Czarną Hańczą
* Dnieprem – Kanałem Dnieprzańsko-Bużańskim i Prypecią.
Źródło [ Wikipedia]