Wieprz – prawy dopływ Wisły, o długości 303 km i powierzchni dorzecza ponad 10 tysięcy km².

Źródła rzeki znajdują się między miejscowościami Wieprzów Ordynacki i Wieprzowe Jezioro w pobliżu Tomaszowa Lubelskiego. Przepływa przez Roztoczański Park Narodowy i Nadwieprzański Park Krajobrazowy oraz miejscowości: Krasnobród, Zwierzyniec, Szczebrzeszyn, Łęczna, Lubartów, Guciów, Bondyrz, Nielisz, Niebrzegów, Tarnogóra, Izbica, Krasnystaw, Borowica, Trawniki, Dorohucza, Siostrzytów, Milejów, Kijany, Zawieprzyce, Serniki, Szczekarków, Baranówka, Leszkowice, Luszawa, Wola Skromowska, Serock, Jeziorzany, Jawidz, Wólka Rokicka, Rokitno, Składów, Skoki, Blizocin, Pogonów, Baranów, Ułęż, Sędowice, Bobrowniki, Wirkowice. Uchodzi do Wisły w okolicy Dęblina.



Rzeka jest połączona z Krzną przez Kanał Wieprz-Krzna. Jej lewymi dopływami są: Świerszcz, Pór, Łętownia, Werbka, Rakówka, Żółkiewka, Łopa, Marianka, Giełczewka, Bystrzyca, Minina, Bylina, a prawymi Łabuńka, Wolica, Wojsławka, Siennica, Bzdurka, Rejka, Mogielnica, Świnka, Tyśmienica, Zalesianka, Irenka.

W sieci ECONET Polska dolina Wieprza posiadała status krajowego korytarza ekologicznego (65k). Na rzece znajduje się zbiornik w Nieliszu.



Podczas wojny polsko-bolszewickiej w rejonie Wieprza skoncentrowane były siły 4 Armii gotujące się do Bitwy Warszawskiej. We wrześniu 1939 rozegrała się nad Wieprzem jedna z większych bitew kampanii wrześniowej – kilkudniowe walki pod Tomaszowem (okolice Tarnawatki, Zielonego i Krasnobrodu).



Źródło:

/p>

Wisła (łac. i ang. Vistula, niem. Weichsel) – najdłuższa rzeka Polski, o długości 1047 km. Jest także najdłuższą rzeką uchodzącą do Morza Bałtyckiego.

Źródła rzeki znajdują się w południowej Polsce, na wysokości 1107 m n.p.m., na zachodnim stoku Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim. Zasadniczy kierunek biegu Wisły jest południkowy. Wisła posiada deltę i uchodzi do Zatoki Gdańskiej.

Źródła rzeki znajdują się w południowej Polsce, na wysokości 1107 m n.p.m. (Czarna Wisełka) i 1080 m n.p.m. (Biała Wisełka), na zachodnim stoku Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim.

Wisła ma trzy potoki źródłowe: Białą Wisełkę, główny górny bieg Czarną Wisełkę oraz Malinkę. Biała i Czarna Wisełka uchodzą do Jeziora Czerniańskiego, od którego płyną pod wspólną nazwą jako Wisełka. Po złączeniu nurtu z potokiem Malinka płynie już jako Wisła.

W miejscowości Biała Góra koło Sztumu około 50 km od ujścia rozdzielając się na dwa ramiona Leniwka (lewe) i Nogat (prawe), tworzy szeroką deltę zwaną Żuławami. W miejscowości Gdańska Głowa od Leniwki oddziela się w kierunku wschodnim kolejne ramię zwane Szkarpawa w celu ochrony przeciwpowodziowej zamknięte śluzą. Kolejne ramię Martwa Wisła oddziela się w Przegalinie. Uchodzi do Zatoki Gdańskiej.

Do XIV wieku ujście Wisły dzieliło się na główne wschodnie ramię Wisłę Elbląską i mniejsze zachodnie ramię Wisłę Gdańską. Od roku 1371 głównym ramieniem stała się Wisła Gdańska. Po powodzi w 1840 roku tworzy się dodatkowe ramię Wisła Śmiała. W latach 1890-1895 wykonano przekop koło Świbna.

Dorzecze Wisły zajmuje powierzchnię 194 424 km² (w Polsce 168,7 tys. km²). Urzeźbienie dorzecza Wisły charakteryzuje średnie wzniesienie 270 m n.p.m., przy czym przeważająca część dorzecza (55%) położona jest na wysokościach 100-200 m n.p.m.; od 100-300 m zawiera się ponad 3/4 dorzecza. Najwyższy punkt dorzecza leży na wysokości 2655 m n.p.m. (szczyt Gerlach w Tatrach). Cechą dorzecza Wisły jest asymetria – w znacznej mierze konsekwencja kierunku nachylenia Niżu Środkowoeuropejskiego ku północnemu zachodowi i kierunku spływu wód lodowcowych, przy równocześnie znacznej predyspozycji w budowie starszego podłoża. Asymetria dorzecza (prawostronnego do lewostronnego): 73-27%.

Wisła jest połączona za pomocą kanałów z:

* Odrą – Kanałem Bydgoskim, Notecią i Wartą (droga wodna Wisła - Odra)
* Niemnem – Kanałem Augustowskim i Czarną Hańczą
* Dnieprem – Kanałem Dnieprzańsko-Bużańskim i Prypecią.

Źródło [ Wikipedia]