Pałacyk biskupi zbudowany w 1. poł. w. XVIII jako jeden z gmachów jezuickich, w latach 1730-1826 użytkowany jako rezydencja biskupów chełmskich. W 2. ćw. w. XIX własność inżyniera Macieja Bayera. budowniczego szosy z Lublina do Zamościa. Barokowy. Zwrócony frontem na pn.-zach., z niewielkim prostokątnym dziedzińczykiem od tyłu. Podpiwniczony, piętrowy z parterowa przybudówką przy narożniku pd. (łączącą pałacyk ze skrzydłem kolegium). Na rzucie prostokąta, trzyosiowy. Wnętrze nieco przekształcone, z sienią przelotową sklepioną kolebkowo-krzyżowo oraz tunelową klatką schodową. W pomieszczeniach parteru sklepienia kolebkowo-krzyżowe, na piętrze sufity, z wyjątkiem sklepionego pomieszczenia nad sienią. Zewnątrz elewacja frontowa rozczłonkowana parzystymi pilastrami toskańskimi w wielkim porządku. Gzyms wieńczący profilowany. Skromny portal prostokątny ujęty pilastrami toskańskimi, zwieńczony wydatnym gzymsem ponad którym półkoliste okno w profilowanym obramieniu. Przy narożniku zach. elewacji frontowej wmurowane dwa fragmenty portalu późnogotyckiego, zapewne pocz. w. XVI, z płaskorzeźbioną tarczą herbową i częścią napisu łacińskiego, przeniesione w 1843 z terenu dawnego zamku przez inżyniera Macieja Bayera. Dach dwuspadowy, nowszy, kryty eternitem.