Stodoła ze Sternalic zbudowana została w pierwszej połowie XIX wieku. Jest największą stodołą o konstrukcji zrębowej odbudowaną na terenie Muzeum. Charakteryzuje się stosunkowo niskim zrębem i wysokim czterospadowym dachem. Stodoła składa się z dwóch sąsieków i jednego glinianego klepiska. Wrota dwuskrzydłowe są znacznie wyższe od ścian zrębu, dlatego okap dachu nad wrotami widocznie podniesiony