Kościół zbudowany został z drewna modrzewiowego przez cieślę Walentego w 1699 roku, posiada prezbiterium zwrócone na wschód. Od zachodu posiada kruchtę, węższą i niższą od nawy głównej. Naprzeciw kruchty znajduje się prezbiterium zakończone trójboczną absydą. Prezbiterium, w przeciwieństwie do kruchty, które posiada osobny dach, pokrywa wspólny z nawą główną, zaokrąglony nad absydą, gontowy dach, nie tworząc od wschodu szczytu. Kościół posiada konstrukcję zrębowo-słupową. Najważniejszym elementem wyposażenia prezbiterium jest główny ołtarz późnobarokowy, będący ozdobną kompozycją architektoniczno-rzeźbiarską z centralnie usytuowaną figurą patrona kościoła p. w. św. Leonarda. wokół kościoła rozpościera się stary, nieczynny cmentarz otoczony kamiennym murem. Na cmentarzu zachowało się kilka różnych typów nagrobków w formie krzyży (kamiennych i żeliwnych), pełnowymiarowych figur (Chrystus Nazareński, Matka Boska) oraz kolumna kamienna, opleciona wicią roślinną z przełomu XVII/XVIII w. Obok apsydy kościoła znajduje się kwatera z grobem Rzewuskich z oryginalną tablicą umieszczoną na klasycystycznej steli (jeden z Rzewuskich, Feliks, był założycielem buskiego kurortu).



Zespół kościoła cmentarnego p.w. św. Leonarda w Busku-Zdroju jest wpisany do rejestru zabytków Województwa Świętokrzyskiego pod Nr A.16/1-3. W skład zespołu wchodzą:

W skład zespołu wchodzą:

a) kościół filialny (obecnie cmentarny) p.w. św. Leonarda w Busku-zdroju, uznany za zabytek orzeczeniem Urzędu Wojewódzkiego w Kielcach z dnia 4 listopada 1947r., Nr Klt-ZK-4-B/47, Nr rejestru 68,

b) teren starego cmentarza grzebalnego otaczającego Kościół p.w. św. Leonarda w Busku-Zdroju, uznany za zabytek orzeczeniem Urzędu Wojewódzkiego w Kielcach z dnia 4 listopada 1947r.,

c) ogrodzenie starego cmentarza grzebalnego przy ul. Bohaterów Warszawy w Busku-Zdroju, wpisane do rejestru zabytków woj. kieleckiego decyzją WKZ w Kielcach z dnia 21 lutego 1966r. (L.dz. Kl.IVa-2/1/116/66, Nr rejestru 116).

za :