Wzniesiony w 1568 r. z fundacji biskupa poznańskiego Adama Konarskiego. W 1586 r. dobudowano kaplicę. Gruntownie remontowany w 1775 r., wybudowano wówczas nowa zakrystię. W 1930 r. przebudowany wg projektu Lucjana Michałowskiego. Przedłużono wówczas nawę w kierunku zachodnim, wzniesiono wieżę oraz dostawiono nawę boczną z kaplicą (na miejscu poprzedniej). Remontowany w latach 1998-2000.



Konstrukcji zrębowej, oszalowany. Orientowany. Pierwotnie jednonawowy (starsza, wschodnia część nawy nieco szersza), z węższym prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Przy prezbiterium od północy zakrystia, od południa kaplica. Od południa przy nawie wąska nawa boczna, otwarta do nawy głównej dwoma arkadami. Od zachodu niska wieża. Dachy wysokie, kryte gontami. Wieża zakończona dachem czterospadowym. Nad nawą oraz na kaplicy wieżyczki zwieńczone hełmami cebulastymi z latarniami. Wewnątrz strop.



Rokokowy ołtarz główny z 3 ćwierci XVIII w., z gotycką rzeźbą Pietà z ok. 1400 r. oraz obrazem Koronacji Marii z 3 ćwierci XVIII w. na zasuwie. Barokowy ołtarz boczny na ścianie nawy północnej z ok. 1700 r., z obrazem św. Michała Archanioła z ok. 1700 r. w polu środkowym. Ołtarz w kaplicy z 2 poł. XVIII w., z klasycystycznym obrazem św. Barbary z 1 poł. XIX w., w barokowej ramie z ok. 1700 r. Ambona z końca XVIII w. Chrzcielnica rokokowa z 2 poł. XVIII w.