Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków (delegatura w Wałbrzychu) przy ul. Zamkowej 3 został w roku 2013 przeniesiony do budynku przy ul. Matejki 3.
(Petroniusz)

W miejscu dzisiejszego kościoła pod wezwaniem Aniołów Stróżów w roku 1440, a według innego podania nawet już w 1428 r., zbudowano katolicki kościół pod wezwaniem św. Michała, który przez wieki był uważany za najstarszą budowlę Wałbrzycha. Z powodu dużego napływu górników z terenu hrabstwa kłodzkiego w 2 połowie XIX wieku wzrosła liczba katolików. Niewielki stary kościółek nie mógł już pomieścić wiernych, dlatego też musiano pomyśleć o budowie większego kościoła parafialnego. W 1899 r. rozpoczęto rozbiórkę starego kościoła. Na jego miejscu w latach 1899-1904 zbudowano nowy kościół parafialny pod wezwaniem Aniołów Stróżów, który wzniesiono w latach 1899 – 1904, według projektu wrocławskiego budowniczego A. Langera. Jest to monumentalna, neogotycka świątynia, wzniesiona na planie krzyża łacińskiego, murowana z cegły i nakryta dwuspadowym ceramicznym dachem. W ścianach kościoła – wzniesionych przyporami, uwagę zwracają wysokie na 12 m witrażowe okna. W elewację południową wmurowano 9 tablic epitafijnych, pochodzących z wcześniejszej świątyni. Wśród nich uwagę zwracają renesansowe epitafia figuralne z II połowy XVI w.: Jadwigi Czettritz i Urszuli Czettritz, które były siostrami ówczesnego właściciela Wałbrzycha – Dippranda Czettritza. Bryłę świątyni zdobi wspominana już 80-metrowa wieża, zwieńczona ostrym hełmem oraz bogato zdobiona sygnaturka. Wnętrze kościoła: halowe, trzynawowe, nakryte sklepieniem sieciowym, wpartym na profilowanych, wielobocznych profilowanych filarach; wyposażenie kościoła w większości z początku XX w. – z okresu powstania świątyni. Interesujący jest zwłaszcza neogotycki szafkowy ołtarz główny (z 1904 r.), znajdujący się w trójbocznym prezbiterium. Z tego samego okresu są też stacje Drogi Krzyżowej, rzeźba- Pieta, ambona i inne. Uwagę przykuwa również znacznie późniejszy, bo z 1946 r., piękny ołtarz Matki Boskiej Częstochowskiej. Ze starszego wyposażenia należy wymienić: renesansową chrzcielnicę z 1593 r. i dwa dzwony – z 1467 i 1505 roku. W wyniku prowadzonych niegdyś w okolicy prac górniczych kościołowi groziło zawalenie, zwłaszcza wieża kościoła niebezpiecznie się przechyliła. W latach 90 wieża kościelna odchyliła się o około pół metra od pionu. W końcu wieża doczekała się remontu i dzięki temu obiekt ten stanowi nielada atrakcję w samym centrum miasta. Wystarczy udać się do środka, by zobaczyć ogrom tej budowli, która była budowana w niewielkim mieście jak na tamte czasy. Na początku XX wieku ulica przy której stoi kościół była jedną z najatrakcyjniejszych w mieście, mieściły się tutaj ekskluzywne sklepy.