Wrocławskie więzienie zostało wybudowane w 1889 roku. W latach 1917 – 1919 przetrzymywana w nim była m.in. Róża Luxemburg. Po objęciu władzy przez hitlerowców kompleks był miejscem martyrologii niemieckich antyfaszystów. W okresie II wojny światowej osadzono tam członków ruchu oporu pochodzących z m.in. Polski, Czech, Francji i Holandii. Budynki więzienne zostały wzniesione w planie krzyża i litery „Y”.
W Zakładzie Karnym nr 1 we Wrocławiu jest 1183 miejsc dla osadzonych. Jest to jednostka typu zamkniętego dla skazanych mężczyzn odbywających karę pozbawienia wolności po raz pierwszy oraz dla młodocianych z wyodrębnionymi oddziałami aresztu śledczego dla mężczyzn i kobiet oraz oddziałem półotwartym i dwoma oddziałami terapeutycznymi. W oddziałach terapeutycznych przebywają uzależnieni od alkoholu (28 miejsc) oraz uzależnieni od środków odurzających (50). Służbę w zakładzie pełni 361 funkcjonariuszy . Zatrudnieni są również pracownicy cywilni. W czasie pobytu we wrocławskim zakładzie karnym osadzeni mogą korzystać z biblioteki (ok. 20 tys. woluminów), świetlic, pracowni komputerowej oraz boiska sportowego. Miejscem kultu religijnego jest kaplica więzienna. Spotkania religijne odbywają się także w innym, odpowiednio zaadaptowanym pomieszczeniu. W przywięziennej szkole realizowany jest program zasadniczej szkoły zawodowej (przygotowującej do zawodu elektryka i malarza-tapeciarza), liceum ogólnokształcącego oraz Policealne Studium Zawodowe o kierunku informatyk. Nauczaniem objętych jest corocznie ok. 160 uczniów. W ciągu roku naukę kończy ok. 40 absolwentów. W jednostce istnieje szpital więzienny, w skład którego wchodzą oddziały internistyczny (24 miejsca) i chirurgiczny (35). Podstawowa opieka medyczna świadczona jest osadzonym w ambulatorium zatrudniającym lekarzy i średni personel medyczny. W zakładzie organizowane są przy współudziale instytucji pozawięziennych działania profilaktyczne z zakresu przeciwdziałania uzależnieniom. Administracja penitencjarna współpracuje ponadto z organizacjami wspomagającymi readaptację społeczną więźniów.
bonczek/hydroforgroup/2006 -

W granicach Wrocławia od 1808 r.Dzieje osiedla sięgają XVIII wieku.Znajduje się ono w rejonie ulic Kleczkowskiej, Trzebnickiej i Wł.Reymonta.Z ciekawostek należy tu wymienić więzienie przy ul. Kleczkowskiej, gdzie do 1945 roku używano gilotyny. osiedlu tym znajduje się także Port Miejski oraz Dworzec Kolei Wąskotorowej (istniejącej od 1893 r. do maja 1967 r.) przy pl. S. Staszica.

Źródło; Towarzystwo Miłośników Wrocławia- Koło Przewodników "Rzepiór", Wrocław 2000 r.
Tekst: Lech Błaczkowski

26 IV 1971 r. Miejska Pracownia Geodezyjna powiadomiła pisemnie prasę i inne zainteresowane instytucje wrocławskie, iż obowiązująca nazwa ulicy jest Kleczkowska a nie Klęczkowska. Na planie Wrocławia pojawiła się w 1972 w tej nazwie.
bonczek/hydroforgroup/2006 - "Stare i nowe osiedla Wrocławia" Z. Antkowiak 1973.

Ulicę założył w 1876 r. Hugo Drabizius. Patronem ulicy był Karl von Linné (Linneusz), słynny botanik, który stworzył system klasyfikacji organizmów żywych.