starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 0 głosów | średnia głosów: 0
Skomentuj zdjęcie
DawnyCieszyn
Na stronie od
0 dni
Dodane: 28 marca 2016, godz. 21:08:34
Rozmiar: 857px x 614px
1 pobranie
155 odsłon
0 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia DawnyCieszyn
Obiekty widoczne na zdjęciu
Štefánika 34
więcej zdjęć (5)
Zbudowano: 1901
Dawniej: Kamienica Gustava Sobka
Kamienica przypisana była do dzielnicy Kamieniec z numerem konskrypcyjnym 125. Numer posesji był 38. Budynek został wzniesiony w 1901 r. podług planów przygotowanych w 1900 r. przez Alberta Dostala. W trakcie wznoszenia nowej kamienicy musiał zostać rozebrany istniejący już wcześniej przyziemny budynek wykonany z drewnianego budulca, który służył robotnikom budowlanym Alberta Dostala. W jego sąsiedztwie, czyli na zapleczu kamienicy, zbudowano niedużą murowaną stajnię dla dwóch koni oraz pomieszczenie dla woźnicy. W 1903 r. budowniczy Johann Schneider przeprowadził rozbudowę stajni dobudowując kuchnię, toaletę oraz dwa pomieszczenia. Pierwszym właścicielem kamienicy był handlarz węglem kamiennym Gustav Sobek. Przed 1909 r. kamienicę nabył Siegmund Reiner, jednak nie na długo, gdyż przed 1911 r. przeszła w posiadanie Laury Amsterdam - sklepikarki żydowskiego pochodzenia. W 1913 r. działała tu instytucja kredytowa Handels und Vorschussbank - kierownik Isaak Amsterdam.
ul. Štefánika (Štefánikova)
więcej zdjęć (165)
Ulica otrzymała swoją nazwę w lipcu 1898 r. (projektowana już w 1894 r. - chyba w 1892 - patrz Hulek) i przypisana była do dzielnicy Kamieniec. Jej pierwotna nazwa brzmiała Erzherzog Friedrichstraße. W latach 1920 - 1938 przemianowana na ul. Štefánika (zmiany nazw ulic uchwalono dopiero w lipcu 1921 r.), 1938 - 1939 ul. Generała Sławoja Składkowskiego, 1939 - 1945 SA - strasse, 1945 - 1948 ul. Štefánika, 1948 - 1989 ul. Belojanisa, od 1992 r. aż po współczesność ponownie ul. Štefánika. W 1928 r. wydłużona została o docinek pomiędzy ul. Ruchu Oporu i Praską. W tym samym roku w przedłużonej części wykonano kanalizację - budowniczy Wrana. Wybrukowana została w 1936 r. przez Rudolfa Pierniczka i to na docinku od rynku w kierunku Olzy - reszta czyli pomiędzy Dworcową miała być wybrukowana już wcześniej. W 1939 r. miała zostać rozbudowana z powodu powstania w obecnej Alei Pokoju dworca autobusowego .
W 1902 r. z komisji budowlanej Fulda podał w imieniu Dostala i Sobka prośbę do otwarcia ulicy, co miało ścisły związek z sprzedażą działki należącej do pani Potykowej, którą miasto odkupiło za 1117 koron.