Niewielki romański kościół – do którego nawy przylegało kwadratowe prezbiterium z półkolistą absydą – powstał na początku XIII w. z fundacji miejscowego klasztoru benedyktynów. W latach 1549-56 świątynię przebudowano w stylu gotyckim. Podwyższono wówczas dotychczasową budowlę oraz dobudowano od strony zachodniej nową nawę. Romańskie partie murów wykonane są z ciosów granitowych, gotyckie – z cegły. Zachodni manierystyczny szczyt gotyckiej nawy wzniesiono w końcu XVI lub na początku XVII w.; wschodni szczyt nadbudowanego prezbiterium ma charakter gotycko-renesansowy. W prezbiterium zachowało się sklepienie krzyżowe z 1. połowy XIII w., nawy przykryte są stropami.