Reaktor Ewa - pierwszy w Polsce doświadczalny reaktor jądrowy, uruchomiony 14 czerwca 1958 w Instytucie Badań Jądrowych w Otwocku-Świerku (obecnie Instytut Energii Atomowej); reaktor wyłączony w lutym 1995 z powodu braku uranu, ponownie włączony w kwietniu, po sprowadzeniu pierwiastka z Rosji, aktualnie wygaszony i zdemontowany. Nazwa była akronimem od wyrazów: eksperymentalny, wodny, atomowy. Wstepna cena jakiej żadali Rosjanie za reaktor oscylowała w kwocie 15 milionów dolarów. Po negocjacjach profesora Sotłtana finalnie za reaktor zapłacilismy 5,5 miliona dolarów. Rozruch nastąpił 14 czerwca 1958 roku. Reaktor dzieki pracom naszych inzynierów "podkręcono" z fabrycznych 2 MW do 4.później do 10.

Była to konstrukcja radziecka, typu WWR-S, o mocy cieplnej pierwotnie równej 2 MW; paliwem był wzbogacony do 10% uran, a moderatorem i chłodziwem zwykła woda pod ciśnieniem atmosferycznym. W 1963 i 1967 reaktor zmodernizowano, m.in. zwiększając wzbogacenie paliwa, dodając reflektor berylowy i układy zwiększające bezpieczeństwo eksploatacji, w wyniku czego jego moc cieplna wzrosła kolejno do 4 MW i 10 MW. Reaktor ten był wykorzystywany do produkcji izotopów promieniotwórczych, rocznie pracując około 3500 godz.

W przyszłości budynek reaktora Ewa może zostać wykorzystany do składowania wykorzystanych prętów paliwowych z reaktora Maria, ze względu na swoją konstrukcję, umożliwiającą ich bezpieczne przechowywanie.

W latach 2009-2010 wywieziono do Rosji (kraju pochodzenia) w pięciu transportach łącznie 450 kg wysoko wzbogaconego wypalonego paliwa z reaktora Ewa i reaktora Maria.

wikipedia