starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 5.58

Polska woj. łódzkie Łódź Radiostacja ul. Kopcińskiego Stefana, dr Centrum Szkoleniowo-Konferencyjne UŁ

Lata 1969-1974 , Łódź. Dzisiejsze Centrum Szkoleniowo-Konferencyjne UŁ. Pocztówka podobno z 1974 r.

Skomentuj zdjęcie
2011-07-18 00:55:30 (14 lat temu)
WW
Na stronie od 2006 sierpień
19 lat 8 miesięcy 25 dni
Dodane: 17 lipca 2011, godz. 14:24:24
Rozmiar: 880px x 627px
16 pobrań
2699 odsłon
5.58 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia WW
Obiekty widoczne na zdjęciu
szkoły wyższe
Architekt: Edmund Orlik
Zbudowano: 1963
Kompleks budynków Studium Języka Polskiego dla Obcokrajowców przy ul. Kopcińskiego 16/18; zrealizowany w latach 1962–1963, znany przez pewien czas jako Wieża Babel, jest obiektem autorstwa Edmunda Orlika. Obecnie mieści się tu Centrum Szkoleniowo-Konferencyjne Uniwersytetu Łódzkiego. Jak informował w opisie projektu sam autor: „Cały obiekt ze względu na wiążące nas umowy międzynarodowe został zrealizowany w tempie przyśpieszonym. Realizacja trwała 13 miesięcy, z tego 3 miesiące zimy stulecia. […] Projekt wykonany został w Miastoprojekcie Łódź w trybie ekspresowym przez E.R. Orlika, który sprawował przez cały czas budowy bezpośredni nadzór nad realizacją”. Tych „ekspresowych” terminów dotrzymano. Poza walorami użytkowymi i plastycznymi obiekt ten reprezentuje czystą modernistyczną stylistykę lat 60., określaną współcześnie na zachodzie jako „Mid–Century Modern”, czyli „Modernizm Środka Wieku”.

Autor: Piotr Gawłowski - "Edmund Roman Orlik. Wzbogacił Łódź o piękne obiekty" [w] Kronika Miasta Łodzi 3/79/2017-fragment
ul. Kopcińskiego Stefana, dr
więcej zdjęć (318)
Dawniej: Zagajnikowa
Ulica doktora Stefana Kopcińskiego w Łodzi - łódzka ulica, będąca jedną z ważniejszych arterii komunikacyjnych w mieście, o długości niespełna 2 km, posiadająca 60 numerów parzystych i 93 nieparzyste, stanowiąca fragment drogi krajowej nr 14.


Na planach miasta z II połowy XIX w. w miejscu dzisiejszej ul. Kopcińskiego widnieje ul. Zagajnikowa oraz ul. Podzagajnikowa (lub Podzagajna). W latach 1915-1918 oficjalnie zwana jako An der Schonung (choć nazwa ta w niemieckich publikacjach funkcjonowała już w 1893). W 1918 otrzymała polską nazwę - Zagajnikowa I. W 1936 nazwana ulicą dr. Stefana Kopcińskiego. W czasie okupacji (w latach 1940-1945) znów pod niemiecką nazwą - Wilhelm Gustloff Strasse. Po II wojnie światowej przywrócono wcześniejszą nazwę, która zachowała się do dziś.

Ulica Kopcińskiego rozpoczyna się od Ronda Solidarności (dawniej Ronda Ludwika Waryńskiego) jako przedłużenie al. Grzegorza Palki (dawniej początkowego fragmentu ul. Strykowskiej). Biegnie południkowo w stronę południową. Posiada dwie jezdnie o bitumicznych nawierzchniach, przedzielone pasem zieleni (na którym, na odcinku pomiędzy ul. Narutowicza i al. Piłsudskiego, znajdują się tory tramwajowe). Krzyżuje się z 5 ulicami. Na wysokości ok. 1,1 - 1,3 km od swego początku poprowadzona jest wiaduktem nad torami linii kolejowych nr 17 i 458 i nad ul. J. Tuwima. Kończy się skrzyżowaniem z al. marsz. Józefa Piłsudskiego. Na przedłużeniu ul. Kopcińskiego występuje al. marsz. Edwarda Śmigłego-Rydza.

Źródło: