Z "Wspomnień Stargardu na Pomorzu" Heinza-Jürgena Torffa 

"Jako jedno z najstarszych pomorskich miast garnizonowych, Stargard mieścił w swoich murach wybitne pułki ze znanymi i odznaczonymi dowódcami, generałami, królami i królowymi pruskimi, a także cesarza niemieckiego Wilhelma II z cesarzową Wiktorią i jej świtą. Wszyscy oni byli gośćmi miasta w spokojnych, ale i trudnych politycznie czasach.Ku ich pamięci, a często także jako wdzięczne przypomnienie, miasto nie tylko nadało swoim ulicom i placom nazwy, nadało honorowe obywatelstwo i zainstalowało pamiątkowe tablice. Pomniki i drzewa pamięci powinny być dla przyszłych pokoleń Stargardu częścią tradycji i przypominać o niezwykłych wydarzeniach i ludziach.W środku miasta, między lodową wieżą a Blücherstraße, znaleźliśmy Blücherplatz z ogrodami. Tu, w dawnym ogrodzie defiladowym, obecnie przekształconym w promenadę, nad brzegami Ihny, korpus oficerski Kolberg Grenadier Regiment hrabia Gneisenau, zwany też krzywą dziewiątką, witał towarzyszy i żołnierzy pułku, którzy polegli w wojnie 1870/71 i wzniósł pomnik, który stał się znany Stargardczykom pod Blücherbrunnen lub Blücherdenkmal i trafił w szeroki świat na wielu pięknych pocztówkach. Na trzech polach obelisku z brązu widnieją nazwiska poległych z każdego batalionu, na czwartym polu wizerunek Żelaznego Krzyża nad pamiątkowym napisem „Kolberg 1807”. Odsłonięcie miało miejsce w 1873 roku, któremu cesarz Wilhelm I podarował cztery żeliwne lufy armatnie połączone łańcuchem. Feldmarszałek Generalny v. Obecny był dowódca pułku Moltke, a mowę dedykacyjną wygłosił nadinspektor królewski Hoeppner."

W.S