Ulica Ogarna (dawniej platea Canum, ulica Psia, niem. Hundegasse) – jedna z ulic w Gdańsku na Głównym Mieście.
Historia
Najstarsze wzmianki o ulicy pochodzą z 1336 jako "platea Braseatorum", czyli ulica Browarnicza i nawiązują do osiadłego na skraju Głównego Miasta wówczas licznego cechu niderlandzkich browarników, około 73 w 1416. Od 1620 przy tej ulicy mieścił się cech browarników.
Obecna nazwa ulicy pochodzi od starego gdańskiego zwyczaju wyprowadzania o zmroku sfory psów z psiarni miejskiej na Wyspę Spichrzów przez dzisiejszą "ulicę Ogarną", "Krowią Bramę" i most zwodzony nad Starą Motławą w celu ochrony znajdujących się tam magazynów (nocą mosty zwodzone Gdańska podnoszono, bramy miejskie zamykano a "Wyspa Spichrzów" pozostawała pod ochroną psów). Po kilku nieszczęśliwych wypadkach zwyczaju zaniechano a ochronę portowych spichrzów powierzono dodatkowym umocnieniom bram miejskich.
Ulica zaczyna się przy skrzyżowaniu z ul. Garbary przy południowo-zachodnim narożniku dawnych umocnień Głównego Miasta i przebiega wzdłuż południowej krawędzi głównomiejskich umocnień (m.in. Baszta Narożna i pozostałości starych obwarowań w ciągu ulicy "Za Murami"), aż do Bramy Krowiej nad Starą Motławą. W domu przy ul. Ogarnej (obecnie nr 95) urodził się gdański fizyk Gabriel Fahrenheit. Pod numerem 17 mieścił się hotel "Monopol.
Kamieniczki
Znajduje się przy niej ponad 120 kamieniczek, utrzymanych w różnych stylach architektury (w większości odbudowanych po II wojnie światowej). Do ciekawszych należą:
• ul. Ogarna 27, bud. b. hotelu Germania, obecnie Biblioteki Brytyjskiej i Centrum Herdera przy Uniwersytecie Gdańskim
• Dom Pod Złotą Gołębicą
• Domy Browarników
• "Gdański Pałac Młodzieży"
Większość z około 120 kamienic znajdujących się przy ulicy uległa zniszczeniu w 1945. Po wojnie ulica została zabudowana budynkami mieszkalnymi dla przodowników pracy, bez usług. Zrezygnowano z odbudowy szeregu obiektów, np. Dworu Miejskiego, który stał w miejscu obecnego placu Tadeusza Polaka, a także ulic Tylnej i Służebnej znajdujących się na tyłach Ogarnej. Nie odbudowano też przedproży i przybudówek.
Źródło: Wikipedia

Ulica Długa – reprezentacyjna ulica Gdańska, biegnąca przez środek Głównego Miasta. Jej przedłużeniem jest Długi Targ, z którym stanowi tzw. Drogę Królewską. W XIII wieku pełniła funkcję traktu kupieckiego, z przedłużeniem w postaci owalnego placu targowego. Był to wtedy prawdopodobnie główny ciąg drożny Gdańska.Po zawładnięciu Gdańskiem przez Krzyżaków, trakt ten stał się najważniejszy na całym Głównym Mieście. Od 1331 roku bywa określana w dokumentach miejskich jako Longa Platea. W średniowieczu cały odcinek od ówczesnej Bramy Długoulicznej (dziś Brama Złota) aż do Bramy Kogi (dzisiejsza Brama Zielona) był uznawany jako jedna ulica.Od zawsze Długa i Długi Targ były częścią miasta zamieszkiwaną przez najzamożniejszych. Kamienice należały do najzacniejszych patrycjuszy, kupców i ludzi piastujących wysokie urzędy. Z powodu uroczystych parad, przeprowadzanych nią w latach 1457-1552, wzięła się jej nazwa Droga Królewska. Tu właśnie wynajmowano królom polskim obszerne kwatery, a z okazji świąt rodziny królewskiej wyprawiano huczne fajerwerki.
Wygląd ulicy zmieniał się przez wieki. W XIX w. zaczęły z niej znikać przedproża (ostatnie usunięto w roku 1872), a pod koniec wieku odebrano ich dawną urodę. Sama ulica i Targ zostały wybrukowane w 1882 roku kostkami importowanymi ze Skandynawii (wcześniej była pokryta kamieniami polnymi). W okresie późniejszym przez ulicę poprowadzono linię tramwajową. Do końca II wojny światowej ulica nosiła nazwę Langgasse. Za wiki