Dwór wybudowany przez Antoniego Podlewskiego na stoku wzgórza świętojakubskiego. W 1848 r. sprzedał go Dionizemu Skorupskiemu, członkowi urzędu municypalnego, który to z kolei przekazał tę nieruchomość swojemu synowi Julianowi. Julian powiększył dom, założył ogród owocowy i doprowadził wodę na wzgórze. Julian Skorupski, był naczelnikiem Komisji Skarbu. Mieszkał tu wraz z żoną Marią z Ostrowskich Skorupską przez 30 lat. Prowadzona przez nich winnica była znana w całej okolicy. Pani Maria była osobą niezwykle aktywną i wielce zasłużoną dla miasta. Z postacią jej ojca, Wojciecha Ostrowskiego, emerytowanego generała armii rosyjskiej łączy się odrębna historia - prawdopodobnie to on stał się prototypem bohatera noweli S. Żeromskiego „Echa Leśne” - gen. Rozłuckiego.

Do 1928, dwór pozostał w rodzinie Skorupskich, następnie przeszedł w ręce Hipolita i Michaliny Malinowskich z Częstochowy, by w roku 1938 stać się własnością Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Rzymsko-Katolickich Kapłanów Diecezji Sandomierskiej. W okresie międzywojennym dworek zamieszkiwało wielu lokatorów między innymi: Stanisław Lipiński - dyrektor banku w Sandomierzu, podpułkownik Ludwik Czyżewski - zastępca dowódcy 2 Pułku Piechoty. 

Po II wojnie światowej obiekt zajmowali pracownicy Domu Dziecka. Obecnie pełni fukcję hotelową.