Doskonale zachowany, jeden z dwóch (pałac Nowików przy ul. Lipowej) wyrazisty przykład architektury rezydencjonalnej z pocz. XX w. o zdecydowanym wyrazie stylistycznym, umiejscawiającym je w obrębie architektury secesyjnej nurtu klasycyzującego. Budynek wzniesiony w latach poprzedzających I wojnę światową. W okresie międzywojennym należał do Samuela Hirsza Cytrona (Cytronowie obok Moesów, Nowików, Tryllingów należeli do najzamożniejszych przemysłowców Białegostoku i okręgu), później do jego syna Beniamina. Część pomieszczeń na parterze zajmowała kancelaria Izby Skarbowej. W czasie okupacji niemieckiej siedziba Towarzystwa Krajowego Prus Wschodnich, po 1944 r. w gestii Armii Czerwonej, od lipca 1947 r. Urząd Bezpieczeństwa, później mieściła się tam Komenda Powiatowa MO. Od 1976 r. siedziba Oddziału Muzeum Okręgowego - Muzeum Ruchu Rewolucyjnego, ob. Muzeum Historycznego.

Kamienica usytuowana w pn. - wsch. części miasta, w ciągłej zabudowie ul. Warszawskiej. Secesyjna z elementami klasycyzującymi. Budynek cofnięty z pierzei ul. Warszawskiej, przed nim niewielki ogródek zamknięty od ulicy secesyjnym, kutym ogrodzeniem z motywem roślinnym, na podmurówce, od strony pd.-zach. ogrodzenie murowane pełne. Budynek główny na planie zbliżonym do kwadratu z oficyną od pn.-wsch., częściowo podpiwniczony, dwukondygnacyjny, murowany, tynkowany, dach o konstrukcji drewnianej, dwuspadowy, kryty blachą. Elewacja frontowa pd. 7-osiowa, z pseudoryzalitami: szerszym, trzykondygnacyjnym na osi głównej i dwukondygnacyjnymi na osiach skrajnych. Na wsch. osi skrajnej przejazd bramny sklepiony półłukiem, na zach. wejście główne. Na osi głównej w drugiej kondygnacji owalny balkon na kanelowanych wspornikach, poniżej którego dekoracje kwiatowe. Okna w dolnej kondygnacji zamknięte odcinkowo, w górnej prostokątne, okno poddasza na osi głównej zamknięte półkoliście. Całość zwieńczona wydatnym gzymsem z balustradą, oś środkowa podkreślona półkolistym szczytem z obeliskami i balustradą, w osiach bocznych półkoliste szczyty z owalnymi płycinami, obwiedzionymi girlandami. Górna kondygnacja zdobiona elementami geometrycznymi i kwiatowymi. Elewacja pn. 5-osiowa, zwieńczona szerokim, profilowanym gzymsem, na osi 2, 3 i 4 ryzalit z wejściem, zwieńczony frontonem, gzyms kordonowy profilowany, nad wejściem balkon z kutą balustradą wsparty na stalowych belkach. Elewacje boczne ślepe. Układ wnętrza zachowany, odtworzone secesyjne polichromie i sztukaterie, zachowana główna klatka schodowa dwubiegowa, stopnie marmurowe, balustrada kuta. Oficyna na planie prostokąta, podpiwniczona, trzykondygnacyjna, przekryta stropodachem krytym blachą, wejście od strony wjazdu. Obiekt dostępny dla zwiedzających. Możliwość zwiedzania wnętrz w godzinach pracy muzeum.

Oprac. Grażyna Rogala, OT NID w Białymstoku, 10-12-2015 r.

Źródło:

(CC BY-NC-ND 3.0)

Ulica Warszawska
brak uchwał o nadaniu nazwy Aleksandrowska oraz o zmianie nazwy ulicy (z Warszawskiej) na Bronisława Pierackiego i po II wojnie światowej na Warszawska
Według Wykazu ulic i placów zatwierdzonego przez Tymczasowy Komitet Miejski 17 IV 1919 r. stara nazwa: Aleksandrowska nowa nazwa: Warszawska. Następnie Bronisława Pierackiego. Po II wojnie światowej ul. Warszawska. Najstarszy odnaleziony dokument (notarialny) z nazwą ulicy Aleksandrowska z 1871 r. Starszy Notariusz Sądu Okręgowego w Grodnie, sygn. 1, k. 81-82. Najstarszy odnaleziony dokument (notarialny) z nazwą ulicy Bronisława Pierackiego z 1934 r. notariusz Jankowski nr repertorium 1658. notariusz Gąsiorowski nr repertorium 1704.

Dzielnica: Bojary
Na terenie gruntów wsi Bojary włączonych do miasta Białystok w XVIII w. i XIX w. oraz gruntów wsi Skorupy włączonych w 1919 r.