Rys historyczny: Parafię reaktywował Kard. Stefan Wyszyński dnia 15 grudnia 1980. Była to ponowna erekcja, gdyż po raz pierwszy uczynił to Abp Stanisław Gall, Wikariusz Kapitulny Archidiecezji Warszawskiej, dnia 1 marca 1939. Pierwszą Mszę Św. odprawił na Annopolu (w kuchni dla bezrobotnych) Ks. Stanisław Mystkowski dnia 26 lutego 1930.

Od 2 marca 1930 kapelanem schroniska na Annopolu był Ks. Tadeusz Zimiński, który w 1932 zamienił szopę stolarzy na kaplicę. Plany drewnianego kościoła przygotował arch. Matuszewski. W 1934 odwiedził kaplicę Kard. Kakowski i ochrzcił 120 dzieci.

Jednak w dniu 4 kwietnia 1945 zawieszono działalność parafii (nie była nigdy zlikwidowana), a cały inwentarz przekazano do kościoła MB Różańcowej na Bródnie. Pozostał jedynie częściowo ogrodzony plac o powierzchni 3.600 m (potem zbudowano na nim Państwowe Zakłady Mięsne), fundamenty po kościele zniszczonym w czasie działań wojennych i rozebranym przez wojska rosyjskie i częściowo uszkodzona drewniana plebania. Przyczyną takiej decyzji były zniszczenia wojenne. Dziekan praski, Ks. Feliks de Ville, zanotował w dniu 5 lutego 1945: "Annopol nie będzie mógł być samodzielną parafią, gdyż prawie 90 % ludzi tam nie ma, a domy (baraki) zburzone".

Starania o odbudowę kościoła na Annopolu podjął Ks. Romuald Gawlik w 1972. Dnia 14 września skierował w tej sprawie formalne pismo do Rady Narodowej miasta Warszawy. Dnia 22 grudnia 1979, po siedmiu latach starań. Wydział Urbanistyki wyznaczył lokalizację przy ul. Echa Leśne. Na tydzień przed I pielgrzymką Jana Pawła II do Polski, dnia 25 maja 1979, władze wydały zgodę na budowę kościoła. Plac i krzyż poświęcił Bp Jerzy Modzelewski dnia 14 czerwca 1980 (przypadało wtedy wspomnienie Niepokalanego Serca Maryi). Budowę świątyni według planów arch. Ryszarda Trzaski i Janusza Olszewskiego rozpoczął Ks. Romuald Gawlik. Kamień węgielny (wyjęty z dawnej świątyni) poświęcił i wmurował Kard. Józef Glemp dnia 18 listopada 1982. Prace budowlane kontynuował i zakończył Ks. Stanisław Rawski. Świątynię konsekrował Kard. Józef Glemp dnia 9 maja 1989.

Wyposażenie świątyni: murowana z cegły, dwukondygnacyjna, obłożona piaskowcem na frontonie i dwóch ścianach, kryta blachą podwójną (z poliuretanem w środku). W dachu po lewej stronie ołtarza umieszczono duży świetlik.

Na ścianie ołtarzowej znajduje się ukrzyżowany Chrystus, pod krzyżem stoją Matka Boża i uczeń Jezusa Święty Jan Ewangelista oraz Święta Maria Magdalena i Maria żona Kleofasa. Nad krzyżem symboliczny wizerunek Bożej Opatrzności i Duch Święty pod postacią gołębicy.