Elektrownia wodna Leśna to najstarsza, a zarazem pierwsza zawodowa elektrownia wodna Polski.



W 1905 roku rozpoczęto budowę elektrowni wodnej. Pierwsze trzy turbozespoły oddano do eksploatacji w 1907 roku, kolejne dwa – w 1908. Do dzisiaj utrzymano oryginalne wyposażenie maszynowni i unikatowe rozwiązania hydrotechniczne zbiornika wodnego i urządzeń zrzutowych.



Budynek elektrowni wodnej Leśna budowano w latach 1906-1908. Stanął on ok. 100 m poniżej zapory. Najpierw zainstalowano cztery turbiny Francisa, a następnie (w 1908 r.) dwie kolejne. Architektonicznie elektrownia wodna Leśna jest przykładem eklektyzmu. Koronę zapory zwieńcza fryz arkadowy noszący znamiona neoklasycyzmu. Bliżej prawego przyczółka z korony zapory wyłania się neogotycka wieżyczka. Wylot ze sztolni obiegowej ozdobiony jest nadbudówką w formie attyki. Kształty półkoliste są typowe dla późnej secesji, gdzie obok form organicznych na pierwszy plan wychodzą elementy geometryczne.



Źródło