Nasyp ziemny z ulicą Wały Chrobrego o długości ok. 500 m i trzy tarasy widokowe. Taras centralny efektownie obudowany.



W 1873 roku rozpoczęło się wyburzanie osiemnastowiecznych fortyfikacji Szczecina. Dzięki wielkiemu zaangażowaniu nadburmistrza Szczecina Hermanna Hakena w latach 1902-05 na miejscu Fortu Leopold uformowano, na wysokości 18,3 m n.p.m. (19 m nad poziomem Odry Zachodniej), taras widokowy. Z tarasu centralnego do brzegu Odry prowadzą szerokie schody, po obu stronach których postawiono dwa pawilony służące jako wejścia do, współcześnie utworzonych w pozostałościach fortyfikacji, podziemnych restauracji. Pośrodku tarasu znajduje się pomnik Herkulesa walczącego z Centaurem dłuta Ludwiga Manzla, u podnóża zaś - fontanna zdobiona współcześnie figurami Jana z Kolna i Wyszaka oraz dwie wysokie kolumny stylizowane na latarnie morskie.



W latach 1906-12 w północnej części tarasu zbudowano kompleks architektoniczny dla ówczesnej rejencji szczecińskiej, w którym obecnie mają swoją siedzibę władze województwa zachodniopomorskiego. Ponadto w południowej części Wałów Chrobrego zlokalizowany jest kompleks budynków Akademii Morskiej (z lat 1902-05 i 1918-21) oraz mieszczące się w jednym budynku Teatr Współczesny i Oddział Morski Muzeum Narodowego (1908-11).



Projektantem rozwiązań architektonicznych całości był Wilhelm Meyer-Schwartau.



Zespół tarasów widokowych Wały Chrobrego znajduje się w rejestrze zabytków nieruchomych (nr. rej. A-1326 z 18.12.1996 r.) tj. tarasy widokowe z murami oporowymi, 2 pawilony widokowe, schody oraz fontanna.



Źródło: