starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 9 głosów | średnia głosów: 6

Polska woj. śląskie powiat cieszyński Cieszyn Brandys (Brandýs) ul. Grabińska (Hrabinská) Grabińska 10

23 czerwca 2020 , Grabińska 10, fragment elewacji kamienicy.

Skomentuj zdjęcie
vetinari
Na stronie od 2014 czerwiec
11 lat 10 miesięcy 22 dni
Dodane: 23 sierpnia 2023, godz. 13:50:48
Autor zdjęcia: vetinari
Rozmiar: 2079px x 2500px
Aparat: Canon EOS 200D
1 / 100sƒ / 10ISO 10018mm
1 pobranie
250 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia vetinari
Obiekty widoczne na zdjęciu
Grabińska 10
więcej zdjęć (2)
Zbudowano: Przed 1926
Dawniej: Kamienica Josefa Goryczki
Kamienica przypisana była do dzielnicy Brandys z numerem konskrypcyjnym 195. Numer posesji był 10. W Książce Adresowej Czeskiego Cieszyna widnieje od 1926 r. (w książce z 1914 r. nie została jeszcze odnotowana). Właścicielem kamienicy był cieszyński budowniczy Eugen Fulda, który wynajmował ją Josefowi Goryczce - prowadził skład budowlany od 1924 r. przy ul. Jabłonkowskiej. Siedziba firmy mieściła się w Alejach . Był to jeden z siedmiu budynków wzniesionych z budżetu miasta kosztem 1 mln Kcz.
ul. Grabińska (Hrabinská)
więcej zdjęć (413)
Ulica została w marcu 1892 r. i przypisana była do dzielnicy Brandys. Jej pierwotna nazwa brzmiała Grabinastraße. Związana była z lokalizacją parku w Grabinie . Ulicy bały oświetlona od co najmniej 1903 r. Rok wcześniej przeprowadzono kanalizację całej ulicy, której kanał został podłączony do głównego kanału w Alejach arc. Albrechta. Koszt kanalizacji szacowano na 8 tys. koron. W 1897 r. ulica ta był regulowana podczas prac związanych z budową kanalizacji ściekowej. W 1927 r. wydłużono wodociąg aż do nowo wybudowanej willi rodziny Waleczków. Zmiany nazwy ulicy były następujące: 1920 - 1938 ul. Grabińska, 1938 - 1939 ul. Kochanowskiego, 1939 - 1945 została podzielona na dwa fragmenty: Prutekallee oraz Weddigenstrasse, od 1945 aż po współczesność ponownie ul. Grabińska. Ulicę przecinały dwa mostki. Pod koniec 1899 r. skarżono się z braku bruku na ogromne błoto sięgające kostki - w wyniku opadów deszczu.