Dwór w Cudzynowicach wybudował w połowie XIX wieku Józef Ludwik Krzyżanowski, syn Adama Jana Szymona, znanego krakowskiego adwokata, dziekana Wydziału Prawa i rektora UJ, który w 1821 roku kupił Cudzynowice od Żeleńskich. Wyremontowany w 1926 roku budynek został zbombardowany w styczniu 1945 roku i odebrany właścicielom. W cudzynowickim dworze podczas okupacji znajdowali schronienie partyzanci AK, Żydzi, wysiedleni z Wielkopolski i Warszawy. Następnie stał się własnością PGR, a potem Zespołu Szkół Rolniczych, któremu służył jako internat. W tym okresie został poważnie zdewastowany. Przez kilkanaście lat stał opuszczony i niszczał. Od 2004roku dworek znajduje się w rękach prywatnych. Wyburzona została część, łącząca budynek główny dworku z budynkiem gospodarczym. W łączniku tym, w okresie, gdy obiekt był internatem Zespołu Szkół Rolniczych mieściły się toalety. Budynek główny składa się z dwóch części: parterowej z wysuniętym portykiem z sześcioma kolumnami i głównym wejściem oraz jednopiętrowego skrzydła. Stoi w otoczeniu resztek dawnego parku. Obecnie nowi właściciele próbują przywrócić dwór do świetności.