Początek szkoły sięga pierwszych lat powojennych. Założona została wiosną 1945 roku przez światowej sławy pianistę i inicjatora Konkursów Chopinowskich profesora Jerzego Żurawlewa, którego Bochnia wraz z innymi uchodźcami przyjęła po upadku Powstania Warszawskiego. W dowód wdzięczności za życzliwość i okazane serce profesor po wielu staraniach otrzymał zgodę na założenie szkoły. Początkowo nauczanie odbywało się w mieszkaniu w Ośrodku Zdrowia przy ul. Kazimierza Wielkiego 38. Był to pierwszy szkolny lokal. Rozpoczęły się tam regularne zajęcia, a między innymi uczniami profesora byli: Jerzy Katlewicz - światowej sławy dyrygent i Wanda Kot-Wątorska (późniejszy dyrektor szkoły). W następnym roku otrzymał Profesor mieszkanie przy ul. Solna Góra 12, a placówka nazwę Bocheńska Szkoła Muzyczna. Zajęcia w niej obejmowały naukę gry na dwóch instrumentach: fortepianie i skrzypcach, oraz przedmioty teoretyczne. W związku z wyjazdem do Gliwic w 1946 roku pieczę nad Szkołą powierzył Jerzy Żurawlew nauczycielce (skrzypaczce) Wandzie Chomrańskiej. Od 1 września 1946 roku do 31 grudnia 1949 roku Szkoła figurowała pod nazwą Niższa Szkoła Muzyczna Związku Powiatowego Samorządu Terytorialnego w Bochni i zajmowała lokal przy ul. Solna Góra 17.

Zarządzeniem Ministra Kultury i Sztuki z dnia 19 grudnia 1949 roku Niższa Szkoła Muzyczna Związku Powiatowego Samorządu Terytorialnego w Bochni została przejęta na rzecz państwa i otrzymała nazwę Państwowa Szkoła Muzyczna w Bochni. Dyrektorem pozostała nadal pani Wanda Chomrańska. Pomimo jej upaństwowienia zaistniał problem utrzymania i finansowania placówki. Z dniem 18 lipca 1951r. szkoła uległa likwidacji. 1 września 1962 roku z inicjatywy wielkiego społecznika i miłośnika muzyki mgr Zdzisława Swałtka szkoła odrodziła się w formie Społecznego Ogniska Muzycznego. 1 września 1964 roku Społeczne Ognisko Muzyczne przemianowane zostało na Państwowe Ognisko Muzyczne i otrzymało samodzielny lokal, jakim był budynek przy ul. Kraszewskiego 8. Tenże budynek został przebudowany i przystosowany do potrzeb szkoły. Kolejnym kierownikiem Państwowego Ogniska Muzycznego była Łucja Kozłowska. Jej sześcioletni okres pełnienia funkcji dyrektora, to znaczący wkład w rozwój szkoły zarówno pod względem poziomu nauczania jak i poprawy warunków pracy.
Zarządzeniem Ministra Kultury i Sztuki z dnia 19 grudnia 1949 roku Niższa Szkoła Muzyczna Związku Powiatowego Samorządu Terytorialnego w Bochni została przejęta na rzecz państwa i otrzymała nazwę Państwowa Szkoła Muzyczna w Bochni. Dyrektorem pozostała nadal pani Wanda Chomrańska. Pomimo jej upaństwowienia zaistniał problem utrzymania i finansowania placówki. Z dniem 18 lipca 1951r. szkoła uległa likwidacji.
1 września 1962 roku z inicjatywy wielkiego społecznika i miłośnika muzyki mgr Zdzisława Swałtka szkoła odrodziła się w formie Społecznego Ogniska Muzycznego. 1 września 1964 roku Społeczne Ognisko Muzyczne przemianowane zostało na Państwowe Ognisko Muzyczne i otrzymało samodzielny lokal, jakim był budynek przy ul. Kraszewskiego 8. Tenże budynek został przebudowany i przystosowany do potrzeb szkoły.
Kolejnym kierownikiem Państwowego Ogniska Muzycznego była Łucja Kozłowska. Jej sześcioletni okres pełnienia funkcji dyrektora, to znaczący wkład w rozwój szkoły zarówno pod względem poziomu nauczania jak i poprawy warunków pracy.

W 1970 roku Państwowe Ognisko Muzyczne zostało przemianowane na Państwową Szkołę Muzyczną I stopnia. W 1975 roku Zarząd Szkół Artystycznych przy Ministerstwie Kultury i Sztuki w Warszawie zdecydował o konieczności podjęcia rozbudowy i generalnego remontu budynku szkoły. Modernizacji podjęła się ówczesna dyrektor szkoły mgr Wanda Wątorska. Uroczyste otwarcie szkoły i nadanie jej imienia Profesora Jerzego Żurawlewa nastąpiło 18 grudnia 1986 roku. W latach 1990 - 2007 funkcję dyrektora szkoły pełnił mgr Kazimierz Migdał. Obecnie dyrektorem szkoły jest mgr Krzysztof Mieczysław Krawczyk.
źródło: