W wyniku podziału Śląska Cieszyńskiego, a w tym również miasta Cieszyna w 1920 r., nowo powstałe miasto Czeski Cieszyn, poza nielicznymi placówkami szkolnymi, nie posiadało zaplecza edukacyjnego. Prawie wszystkie budynki szkolne znajdowały się po stronie polskiej. Strona czeska, dążąca do rychłego zasymilowania ludności polskiej, zabraniała przekraczania mostów granicznych, co w efekcie uniemożliwiało kontynuowanie nauki młodzieży zamieszkującej lewobrzeżną część miasta. W wyniku powyższych wydarzeń Zarząd Główny Macierzy Szkolnej uznał za konieczne założenia polskiej szkoły podstawowej i ludowej. Urzędy krajowe w Opawie jednak odmówiły zezwolenia na jej budowę. Dopiero władze centralne w Pradze zezwoliły na otwarcie w roku szkolnym 1923/1924 prywatnej szkoły. Pierwszym dyrektorem został Fryderyk Kretschmann. Zanim wybudowano gmach szkolny korzystano z tymczasowego lokum w budynku Macierzy Szkolnej przy obecnej ul. Čapka 7. Pod koniec 1924 r. rozpoczęto prace przy budowie gmachu szkolnego. 11 października 1925 r. odbyło się poświęcenie gotowego budynku. Projekt szkoły przygotował architekt Eugeniusz Fulda z Cz. Cieszyna. Gmach szkolny stanął na posesji zakupionej od Maxa Wrany

. W suterenach znajdowały się jadalnia, kuchnia, sala do nauczania prac rzemieślniczych oraz dwa lokale ochronki (przedszkole). Na parterze i dwóch piętrach mieściło się 5 klas szkoły ludowej i 4 klasy szkoły wydziałowej. Poza tym istniały jeszcze sale fizykalne i rysunkowe oraz dwie klasy rezerwowe. Grono pedagogiczne korzystało z 6 gabinetów i z sali konferencyjnej. Cały budynek wraz z wyposażeniem kosztował 2 105 337 koron. Cegłę do budowy szkoły o wartości 108 000 koron dostarczył bezpłatnie Franciszek Górniak, właściciel cegielni w Sibicy . Zdecydowaną większość kosztów budowy pokryła społeczność polska, rozprowadzając symboliczne cegiełki o wartości 10 i 15 koron. W 1928 r. odbyła się tu wystawa rolnicza. 5 stycznia w 1930 r. otwarto salę gimnastyczną z sceną, która umożliwiała wykorzystywać obszerne lokum nie tylko do celów sportowych. W latach okupacji niemieckiej najpierw ulokowano tu na okres 6 tygodni Wehrmacht, później zaś ulokowano tu niemiecką szkołę średnią a pod koniec szpital polowy. W latach 50 tych rozpoczęto budowę nowego skrzydła gmachu. Uzyskano tym sposobem dodatkowych 17 klas. W r. szk. 1964/1965 do 23 klas uczęszczało 699 uczniów.

Ulica powstała w lipcu 1898 r. 1938 - 1939 ul. Asnyka. W 1929 r. zainstalowano oświetlenie uliczne.
Na skrzyżowaniu ul. Bezruca i Havlicka dawniej znajdowały się zabudowania należące do Gurniaka, które w 1887 r. przeszły na własność córek. Chodziło o numer konskrypcyjny 43, który dawniej nazywano Freigrund Witzmanowic. Od grudniu 1929 r. ulica była zamykana przed szkołą podczas lekcji dla samochodu i ruchu ulicznego.W 1936 r. rozszerzono kanalizację o nowy odcinek naprzeciw szkoły.