Kościół p.w. Św. Józefa wybudowany został latach 1898-99 dzięki staraniom hrabiny Marii von Schaffgotsch, według planów inspektora budowlanego Grossera. Poświęcenia dzwonów dokonano 23 marca 1899 r. Wewnątrz znajdują się cztery witraże: Serce Pana Jezusa, Matka Boska, św. Jadwiga i św. Jan Nepomucen, ufundowane przez grafinię Elżbietę Schaffgotsch. Droga Krzyżowa, namalowana na miedzianej blasze, ufundowana została przez grafa Schaffgotscha. Kościół swoją nazwę zawdzięcza przeniesionemu ze starej kaplicy ołtarzowi poświęconemu właśnie Św. Józefowi. Kaplica ta połączona z nowym kościołem jest dziś jego integralną częścią, a ołtarz - jego najpiękniejszą ozdobą. Pierwotny Kościół był trzyprzęsłowy z wieloboczną absydą, utrzymany w stylu neogotyckim zgodnie z modnym w XIX wieku historycyzmem. Ozdobiony od frontu dwiema wieżami.


W kościele znajdują sie także zabytkowe organy wybudowane przez firmę Schlag und Sohne ze Świdnicy, prawdopodobnie w 1901 r. Szczegóły konstrukcyjne tego instrumentu zdradzają, że jego elementy wykonywane były jeszcze w latach 90. XIX stulecia. Zastosowane w nim rozwiązania techniczne są szalenie rzadko spotykane na naszym terenie i niezmiernie skomplikowane. Organy mają 10 głosów (w sumie 600 piszczałek) rozdysponowanych pomiędzy dwa manuały i pedał. Instrument posiada tak zwaną trakturę pneumatyczną, charakterystyczną dla późnych organów romantycznych. Zespół brzmienia odzwierciedla założenia estetyczne muzyki dziewiętnastowiecznej.